پيش‌بيني اعتياد به شبكه‌هاي اجتماعي بر اساس شخصيت پنج عاملي جايگزين زاكرمنكلمن و عوامل فراتشخيصي(كمال‌گرايي و بدتنظيمي هيجاني)

هدف: هدف از اين پژوهش پيش‌بيني اعتياد به شبكه‌هاي اجتماعي بر اساس شخصيت پنج عاملي جايگزين زاكرمنكلمن و عوامل فراتشخيصي(كمال‌گرايي و بدتنظيمي هيجاني)» بود. روش: روش پژوهش، كّمي و از نوع همبستگي بود. جامعۀ آماري اين پژوهش، كليۀ دانشجويان مشغول به تحصيل در دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران شمال در سال تحصيلي 400-1399 به تعداد 32000 بر اساس گزارش روابط عمومي دانشگاه بودند كه تعداد 385 نفر از آنان با استفاده از فرمول كوكران و به روش نمونه‏گيري در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامۀ اعتياد شبكه‌هاي اجتماعي مجازي خواجه احمدي و همكاران(1395)، پرسشنامۀ شخصيت عاملي زاكرمنكلمن(2002)، مقياس كمال‌گرايي چندبعدي هويت و فلت(1991) و مقياس دشواي در تنظيم هيجان گراتز و رومر(2004) پاسخ دادند. يافته‏ها: داده‏هاي جمع‏آوري شده با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندمتغيّره تحليل شد. نتيجه‏گيري: بين شخصيت پنج عاملي جايگزين زاكرمنكلمن و عوامل فراتشخيصي(كمال‌گرايي و بدتنظيمي هيجاني) با اعتياد به شبكه‌هاي اجتماعي رابطۀ معنادار وجود دارد. نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نيز آشكار كرد كه 4/57 درصد واريانس اعتياد به شبكه‌هاي اجتماعي به ‌وسيلۀ شخصيت پنج عاملي جايگزين زاكرمنكلمن و عوامل فراتشخيصي(كمال‌گرايي و بدتنظيمي هيجاني) ‏تبيين مي‏شود. يافته‏هاي اين پژوهش نشان مي‏دهد كه شخصيت پنج عاملي جايگزين زاكرمنكلمن و عوامل فراتشخيصي(كمال‌گرايي و بدتنظيمي هيجاني) نقش مهمي در پيش‌بيني اعتياد به شبكه‌هاي اجتماعي دانشجويان دارند.