خلاقيت ادبي در هشت كتاب سهراب سپهري

خلاقيت ادبي بازتاب توان بالقوة آفرينش­گرانة شاعر در خلق مفاهيم نو مي ­باشد. بر همين اساس هدف از اين پژوهش، نشان­دادن روند خلاقيت ادبي با بهره­گيري از ترفندها و شگردهاي زباني و مفهوم سازي­ هاي نوين در اشعار سهراب سپهري با تكيه بر هشت كتاب مي ­باشد. داده­ هاي مورد نظر، با بهره­ گيري از منابع دست اول و دوم در محيط كتابخانه­ گردآوري گرديده است. سپس با تكيه بر اهداف و ابعاد مورد نظر جستار حاضر، داده­ هاي مورد نظر به روش توصيفي- تحليلي مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج حاصل از پژوهش حاضر بيانگر آن است كه بخش عمده­اي از خلاقيت ادبي در معناسازي و تصويرآفريني با الهام از نگاه تازه و ذن بوديسم بوده است.از سويي ديگر شاعر در روند شگردهاي­ هاي زباني و خلاقيت ­هاي معنايي حاصل از آن به تجربيات زندگي شخصي خود كه با دو مورد فوق ­الذكر همگرايي داشته روند رو به رشد آفرينش ادبي را دنبال كرده است. نگارنده در تلاش است كه با كنكاش در هشت كتاب سپهري و مطالعه منابع موجود در اين زمينه، فرآيند روند خلاقيت ادبي را نشان دهد و بگويد كه چگونه شاعر به سبك منحصر به فرد خويش رسيده است و با درك عميق فلسفۀ نگاه تازه و ذن بوديسم و تاثير آن بر ذهن و زبانش موجد پديد آمدن اثري شاخص شده است.