تأثير انگيزه و توانايي انتخاب نوع زايمان بر خودكارآمدي زايمان در زنان سزارين قبلي

مقدمه: خودكارآمدي زايمان، نقش مهمي در افزايش توانايي سازگاري مادر با زايمان طبيعي و كاهش تمايل به انجام سزارين دارد. مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير انگيزه و توانايي انتخاب نوع زايمان بر خودكارآمدي زايمان در زنان سزارين قبلي انجام شد. روش‌كار: اين مطالعه كارآزمايي باليني دوگروهه در سال 1399 بر روي 62 زن باردار سزارين قبلي مراجعه‌كننده به مراكز جامع سلامت مشهد انجام شد. افراد در دو گروه مداخله و كنترل قرار گرفتند. در گروه مداخله، مشاوره فردي مبتني بر مدل فوگ در هفته‌هاي 3028 بارداري ارائه گرديد. دو گروه فرم مشخصات دموگرافيك و پرسشنامه پژوهشگر ساخته انگيزه و توانايي مدل فوگ و پرسشنامه خودكارآمدي زايمان را در ابتدا و 2 هفته بعد از پايان مداخله تكميل كردند. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS (نسخه 25) و آزمون هاي تي مستقل، تي زوجي و من‌ويتني انجام شد. ميزان p كمتر از 0.05 معني‌دار در نظر گرفته شد. يافته‌ها: ميانگين نمره سازه‌هاي مدل فوگ (انگيزه و توانايي) در هفته 3634 بارداري در دو گروه مداخله (0.52±2.79) و كنترل (0.31±2.33) اختلاف آماري معني‌داري را نشان داد (0.001 p). ميانگين نمره خودكارآمدي زايمان در گروه مداخله قبل (2.08±4.17) و بعد از مداخله (2.10±4.92) اختلاف آماري معني داري داشت (0.012=p). نتيجه‌گيري: افزايش سطح انگيزه و توانايي انتخاب نوع زايمان، باعث افزايش خودكارآمدي زايمان مي‌شود.