بايستگي حفاظت از جنگل در آموزه هاي وحياني

از ديدگاه پيامبر اسلام جنگل امور عام‌المنفعه محسوب مي‌شود و بريدن درختان و آتش‌زدن آن‌ها و نابود كردنشان حتي در شرايط خاص را هم مزموم دانسته و تخريب جنگل‌ها و قطع درختان را از مصاديق بارز فساد در زمين مي‌داند. هدف از اين پژوهش بررسي بايستگي حفاظت از جنگل در آموزه‌هاي وحياني مي‌باشد. در اين مقاله از روش كتابخانه اي، قرآن، معاني و تفاسير معتبر و مشهور و روايات اسلامي استفاده شده است. آموزه‌هاي وحياني مجموعه‌اي از معارف الهي را فراروي آدمي قرار مي دهد و نيازهاي واقعي انسان، اعم از مادي و معنوي را به طور بسيار دقيق بيان نموده است. بخشي از اين معارف درباره اهميت درختكاري و حفظ و حراست از جنگل‌هاست كه بسيار سازنده مي‌باشد و به درستي كه عمل كردن به آن‌ها مي‌تواند نيازهاي انسان را برآورده سازد و بشريت را از بحران‌ها، چالش‌ها و خطرات بزرگ و احتمالي كه به دست بشر پديد مي‌آيد از بين ببرد. در اين مقاله بخشي از كلام خداوند متعال و گفتار و سيره انبيا الهي و ايمه معصومين (ص) پيرامون اهميت درختكاري و حفظ و صيانت از جنگل با هدف توليد فرهنگ كه زمينه‌‌اي براي فراگير كردن حفظ منابع خدادادي مي‌باشد بيان گرديده است تا بندگان خداوند از اين نعمت الهي نهايت استفاده را ببرند. همچنين با عمل كردن به آن، زيبايي‌ها و جذابيت چهره اسلام رحماني را به جهانيان نمايان سازند.