تحليل موانع كليدي كاربرد اينترنت اشيا در شهرهاي هوشمند ايران

امروزه بسياري از كشورها با هدف ارتقا پايداري و كيفيت زندگي مورد نياز جوامع خود، به اتكاي زير ساخت‌هاي گسـترده فناوري اطلاعات در حال نهادينه كردن مفهوم شهر هوشمند و اجراي برنامه‌هاي اينترنت اشيا هستند كه از مولفه‌هاي شهر هوشمند پشتيباني مي‌كند. اما بكارگيري اينترنت اشيا در توسعه شهر هوشمند با چالش‌هاي مختلفي روبرو است. بر اين اساس هدف از تحقيق حاضر، شناسايي چالش‌هاي اصلي كاربرد اينترنت اشيا و درك رابطه بين اين چالش‌ها براي حمايت از توسعه شهرهاي هوشمند در ايران است. در ابتدا 14 چالش عمده بر اساس ادبيات داخلي و خارجي استخراج شد. سپس با استفاده از تكنيك SWARA به اولويت‌بندي چالش‌ها بر اساس ادغام ديدگاه‌هاي هفت كارشناس مرتبط در عرصه‌ي هوشمندسازي شهرهاي ايران پرداخته شد. در گام بعد فعل و انفعالات زمينه‌اي بين چالش‌هاي شناسايي و اهميت آنها با استفاده از مدل‌سازي ساختاري تفسيري (ISM) تعيين شد. سپس براي تاييد نتايج از روش ميك‌مك استفاده شد. طبق يافته‌ها، چالش‌ها در روش ساختاري تفسيري در شش سطح ترازبندي شدند. يافته‌هاي ميك‌مك نشان داد كه عدم وجود سياست‌ها، چشم‌اندازها و دستورالعمل‌هاي نظارتي؛ هزينه آموزشي، عملياتي و نگهداري بالا؛ نابرابري (اجتماعي)؛ عدم شفافيت و مسئوليت؛ فقدان دانش فني در بين برنامه‌ريزان و ضعف زيرساخت فناوري و كمبود هوشمندي به عنوان متغيرهاي تاثيرگذار و كليدي مطالعه شناخته شدند.