چالش رويكرد و سطح تحليل در طرح‌هاي مبارزه با فساد اداري در ايران

طرح جامع پيشگيري از فساد اداري و مبارزه با آن، مستلزم مبنا قرار دادن تعريف جامع (و مانع) از فساد اداري است. فساد اداري را مي‌توان فساد نظام اداري كشور دانست كه مجموعه‌اي است از سازمان‌هاي اداري. فساد اداري، پديده‌اي است پيچيده، چند بعدي و چند سطحي. در حالي كه، در ادبيات فساد اداري در ايران، و به تبع، در طرح‌ها و قانون‌هاي پيشگيري از، و مبارزه با فساد، فساد اداري پديده‌اي فرد ـ محور، نه سيستم ـ محور تلقي شده است؛ و رويكرد اصلي، رفتاري (آن هم به طور ناقص) بوده است نه جامع (ساختاري، رفتاري، محيطي). مقاله پيش رو با تبيين بايستگي نظري تئوريك جامعيت تعريف فساد اداري، و بر اين مبنا، سنجش تعاريف موجود در مهم‌ترين اسناد قانوني مبارزه با فساد در ايران، و با روشن‌سازي نقص اساسي وضعيت موجود در مقايسه با وضعيت بايسته، براي رفع اين نقص اساسي پيشنهادهايي ارائه داده است.