تحليل منافع عضويت ايران در سازمان همكاري شانگهاي: رويكرد تعادل عمومي قابل محاسبه

عضويت ايران در سازمان همكاري شانگهاي، علاوه بر دستاوردهاي سياسي و امنيتي، مي‌تواند منافع اقتصادي گسترده‌اي به همراه داشته باشد. در اين راستا، در پژوهش حاضر، اثرات اقتصادي كاهش تعرفه‌هاي وارداتي ايران و سازمان همكاري شانگهاي، تحليل شده است. در اين پژوهش، تحليل تجربي و كمي‌سازي نتايج بر اساس الگوي پروژه تحليل تجارت جهاني (GTAP) انجام شده، كه از نوع الگوي‌هاي تعادل عمومي قابل محاسبه (CGE)، جهاني و چند منطقه‌اي است. با توجه به ماهيت بين‌المللي بودن تجزيه و تحليل، يك الگو و پايگاه داده جهاني به منظور تحقق اهداف اين پژوهش مورد نياز بود و بنابراين، الگويGTAP و نسخۀ 10 پايگاه داده آن (منتشر شده در سال 2020) براي تجزيه و تحليل انتخاب شد. در اين مطالعه، اثرات اقتصادي (رفاه، توليد و تجارت) حضور ايران در سازمان همكاري شانگهاي در بخش‌هاي مختلف اقتصادي، طي دو سناريو (كاهش 50 درصدي و كاهش 100 درصدي نرخ دو جانبۀ تعرفه‌ها) تحليل شده است. نتايج اين پژوهش، نشان مي‌دهد كه بخش‌ »غلات و محصولات زراعي « به دليل نرخ تعرفه اوليه بالا، بخش »منسوجات و پوشاك « به دليل نرخ تعرفه اوليه بالا، بخش »صنايع سبك « به دليل نرخ تعرفه اوليه بالا و بخش »صنايع سنگين « نيز به دليل حجم تجارت بالا، از بخش‌هاي مهم و اثرگذار عضويت ايران در سازمان همكاري شانگهاي است و پيشنهاد مي‌شود، تغييرات نرخ تعرفۀ بخش‌هاي ذكر شده، با دقت بالايي انجام شود. در مجموع، نتايج نشان مي‌دهد كه عضويت ايران در اين سازمان، افزايش متغيرهاي رفاه، توليد و تجارت در كشورمان را به همراه دارد.