پيش‌بيني اضطراب مرگ بر اساس معناي زندگي، هوش معنوي و همبستگي اجتماعي در بيماران كرونا

سابقه و هدف: بيماري همه‌گير كرونا با تهديد سلامتي جسماني موجب مختل شدن زندگي روزمره و ايجاد اضطراب مرگ ناگهاني در افراد شده است. پژوهش حاضر با هدف پيش‌بيني اضطراب مرگ در بيماران كرونا بر اساس معناي زندگي، هوش معنوي و همبستگي اجتماعي انجام شد. مواد و روش‌ها: جامعه آماري پژوهش حاضر را بيماران مبتلا به كرونا مراجعه‌كننده به پنج بيمارستان شهر قم در سال 1399 تشكيل دادند. 120 نفر از اين افراد به‌صورت در دسترس انتخاب شدند و به پرسش‌نامه‌هاي اضطراب مرگ Templar، معناي زندگي Steger، هوش معنوي King و زيرمقياس همبستگي اجتماعي از پرسش‌نامه بهزيستي اجتماعي Keyes پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از روش همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه با نرم‌افزار SPSS نسخه 24 تجزيه‌و‌تحليل شدند. يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد معناي زندگي، هوش معنوي و همبستگي اجتماعي توانايي پيش‌بيني اضطراب مرگ را در بيماران مبتلا به كوويد 19 دارند (0.01 P). نتايج تحليل رگرسيون چندگانه حاكي از آن بود كه معناي زندگي، هوش معنوي و همبستگي اجتماعي 31 درصد از اضطراب مرگ اين بيماران را پيش‌بيني مي‌كنند (0.05 P). استنتاج: با توجه به نتايج مي‌توان به ضرورت تقويت معنا در زندگي، هوش معنوي و همبستگي اجتماعي به‌عنوان عوامل تأثيرگذار بر كاهش اضطراب مرگ در بيماران كرونايي پي برد. اين نكته كليدي در ايران كه باورهاي مذهبي و فرهنگي حمايت‌كننده دارد، در طراحي برنامه‌هاي درماني براي اين بيماران مفيد و ضروري است. ازاين‌رو پيشنهاد مي‌شود در مداخلات درماني اين سه عامل مورد توجه كادر درماني قرار گيرد.