تحليل معاني باد در مثنوي معنوي

No title

مثنوي معنوي به‌عنوان دريايي از معاني عرفاني و اخلاقي، از جمله آثاري است كه واژگان آن معاني گوناگون دارد. در اين پژوهش كه رويكردي توصيفي‌تحليلي دارد و با بهره‌گيري از منابع كتابخانه‌اي صورت گرفته، معاني باد در مثنوي بررسي شده‌ است. دستاورد پژوهش نشان مي‌دهد كه باد در مثنوي، چون بسياري از واژه‌ها، كاركردهاي معنايي مختلف دارد و سخت جلوه‌گري مي‌كند. باد در مثنوي 303 بار به كار رفته كه بيشترين و كمترين بسامد آن به‌ترتيب در دفترهاي ششم (68 بار) و پنجم (24 بار) است. وجود 60 كاركرد معنايي گوناگون باد در مثنوي، نشانگر توجه ويژۀ مولانا به اين عنصر طبيعت و استفادۀ فراوان از آن براي طرح و تفهيم مباحث و مفاهيم عرفاني و اخلاقي متعدد است. پاره‌اي از معاني باد در مثنوي، پيش از مولانا نيز رايج بوده؛ و پاره‌اي ديگر حاصل خلاقيت اوست. باد در معني رايج و معمول خود، باد در معني فعل دعايي، باد در معني غرور و خودبيني، باد در معني نيستي و فنا، باد مطيع حضرت سليمان(ع)، باد مطيع و تسبيح‌گوي خدا، باد در معني محرك و خالق، باد در معني نَفَس و... از پُرتكرارترين كاركردهاي معنايي باد در مثنوي است.

No abstract