روند شكل‌گيري هويت «يافته» و هويت «برساخته» در سلفيه و اسلام سياسي

هدف پژوهش حاضر بررسي روند شكل‌گيري «هويتِ يافته» و «هويتِ برساخته» در سلفيه و اسلام سياسي است. روش پژوهش توصيفي تحليلي است و اين فرضيه مطرح مي‌شود كه جريانهاي اسلامي با دو فرض متفاوت يعني يافتن هويت و برساختن آن، فرايند احياگرايي را دنبال كرده‌اند؛ سلفيه نماينده‌ي گروه اول، و اسلام سياسي نماينده‌ي گروه دوم بوده‌اند. نتايج حاكي از آن است كه جريان سلفي فرايند احياي هويت را از طريق: «رجوع مداوم به نص»، «ناديده‌گرفتن دانش انباشته‌ي مسلمانان» و «تاكيد بر ظاهر نصوص» پي گرفته؛ و در مقابل، اسلام سياسي با تاكيد بر «تفسير نصوص ديني»، «رجوع به ديگري در عين تمايزگذاري با آن» و «رجوع به زندگي روزمره»، احياي هويت مسلماني را به شيوهاي نوآورانه دنبال كرده است