نقش محله‌گرايي در تحقق شاخص‌هاي حكمراني خوب (مطالعه موردي: شوراهاي اجتماعي محلات مشهد)

هدف پژوهش حاضر، بررسي نقش محله‌گرايي در تحقق شاخص‌هاي حكمراني خوب در شوراهاي اجتماعي محلات مشهد است. در اين راستا، اصول «حكمراني خوب» و «تمركززدايي اداري» به‌‌عنوان مباني نظري انتخاب شده‌اند. به‌لحاظ روش‌شناسي، بخشي از پژوهش با مراجعه به داده‌هاي موجود و منابع كتابخانه‌اي، و بخش ديگر با استفاده از روش مصاحبه انجام پذيرفته است. در اجراي مصاحبه‌ها، افراد مرتبط با شوراهاي اجتماعي محلات مشهد، اعم از اعضاي اين شوراها و مسئولان مرتبط با آن‌ها، جامعه‌ي مورد مطالعه بوده‌اند. يافته‌ها نشان مي‌دهند شوراهاي اجتماعي محلات مشهد، با پنج شاخص از شاخص‌هاي حكمراني خوب، يعني: «مشاركت»، «اثربخشي و كارآيي»، «پاسخ‌گويي»، «شفافيت» و «حاكميت قانون» ارتباط دارند و در دستيابي به آن شاخص‌ها موثر هستند. با اين حال، در شرايط كنوني، چالش‌هاي شوراهاي محلات در تحقق شاخص‌هاي مذكور، بيش از دو برابر فرصت‌هاي آن‌هاست.