تأثير عدالت سازماني بر رفتار شايعه‌پراكني در بين كاركنان: نقش تعديلگري جو سازمان از منظر نظريه مبادله اجتماعي

هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي تأثير عدالت سازماني بر رفتار شايعه‌پراكني كاركنان با در نظر گرفتن نقش تعديلگري جو سازماني است. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و به لحاظ ماهيت و روش، توصـيفي پيمايشـي اسـت. با توجه جامعه آماري 500 نفري اداره كل راه و شهرسازي خراسان رضوي، بر اساس جدول كرجسي و مورگان حجم نمونه برابر با 217 نفر برآورد و با استفاده از روش نمونه‌گيري غيراحتمالي در دسترس نمونه مورد نظر انتخاب شد. به منظور جمع‌آوري اطلاعات براي آزمون فرضيات از روش ميداني با استفاده از سه پرسشنامه استانداردشده كاليت و رادل براي سنجش متغير عدالت سازماني، ويتك و وايلرس براي سنجش متغير رفتار شايعه‌پراكني و استمپر و مسترسون براي سنجش متغير جو سازمان استفاده شد. روايي و پايايي پرسشنامه‌ها به‌ترتيب از طريق تحليل عاملي تأييدي و ضريب آلفاي كرونباخ و پايايي تركيبي به تأييد رسـيد. بـه منظـور تحليل داده‌ها نيز از مدل‌سازي معادلات ساختاري و نرم‌افزار اسمارت پي.ال.اس استفاده شد. يافته‌هاي تحقيق نشان داد كه متغيرهاي عدالت توزيعي، عدالت رويه‌اي وعدالت تعاملي بر رفتار شايعه‌پراكني تأثير منفي و معنادار دارند اما متغير عدالت اطلاعاتي هيچ تأثيري بر رفتار شايعه‌پراكني ندارد. همچنين نتايج تحقيق نشان داد كه جو سازمان تأثير متغيرهاي عدالت رويه‌اي و عدالت تعاملي بر رفتار شايعه‌پراكني را تعديل مي‌كند. در نتيجه مي‌توان بيان كرد كه به هر ميزان كاركنان ميزان دريافتي از سازمان، تعامل بالادستان با زيردستان، رويه‌هاي انجام كار و معيارهاي ارتقا در سازمان را عادلانه بدانند، ميزان رفتارهاي شايعه‌پراكني آن‌ها در سازمان كاهش مي‌يابد.