گونه‌ شناسي روايت‌هاي خط‌ مشي دولت ايران در مواجهه با بيماري ناشي از ويروس كرونا

The Typology of Iranian Government Policy Narratives in Confronting with the Coronavirus Disease 2019 (COVID-19)

هدف: همه‌گيري ناشي از ويروس كرونا، جنبه‌هاي مختلفي از حيات اجتماعي سراسر جهان و همچنين كشور ما را دچار تغيير و تحول كرده است. اين تحول‌ها، خط‌مشي‌گذار را وادار كرد تا داستان‌هاي خط‌ مشي متفاوتي را روايت كند و بر مبناي آنها تصميم بگيرد. هدف پژوهش حاضر، شناسايي روايت‌هاي دولت ايران در مواجهه با اين همه‌گيري است. روش: اين پژوهش كيفي با روش موردكاوي انجام شده و راهبرد آن تحليل مضمون است. براي اين منظور روي متن تصميم‌هاي خط‌ مشي‌گذار، تحليل مضمون انجام گرفت، برچسب روايتي بر آنها زده شد و روايت‌ها تحليل شدند. يافته‌ها: چهار روايت متمايز در تصميم‌هاي خط‌مشي‌گذار در مواجهه با همه‌گيري ناشي از ويروس كرونا شناسايي شد. اين چهار روايت عبارت است از: روايت لزوم كاهش فعاليت‌ها، روايت لزوم تداوم فعاليت‌ها، روايت ضدتحريمي و روايت توليد و اقتصاد دانش‌بنيان. مؤلفه‌هاي هر يك از اين روايت‌ها، از ساير روايت‌ها متمايز است و هر روايتي به پيشنهادها و كاربست‌هاي متناقضي منتج شده است. نتيجه‌گيري: توسعه چارچوب روايتي خط‌ مشي، خط‌ مشي‌گذار را قادر مي‌سازد تا تصميم‌ها و خط‌مشي‌ها را در چارچوب داستان‌پردازي بيارايد و دستگاه فكري خود را به روايتي ملموس براي مخاطبان تبديل كند. اين مقاله با تلفيق ابعاد شكلي و محتوايي چارچوب روايتي خط‌مشي، چارچوب مفهومي جديدي ارائه كرده كه قادر است روايت‌هاي خط‌مشي را به‌شكل جامع‌تري توصيف و تحليل كند.

Objective: The outbreak of the coronavirus in 2020 led the Iranian policymakers to narrate different stories and make their decisions, accordingly. The purpose of this study is to identify the narratives of the Iranian government in the face of the pandemic. Methods: This is a qualitative case study conducted by applying a thematic analysis. Accordingly, the texts of the decisions made by the Iranian policy-makers were thematically analyzed and then labeled as narratives. The derived narratives were analyzed, successively. Results: Four distinct narratives in policy-making decisions under the Covid-19 pandemic were extracted, including the narrative of the need to reduce activities to combat disease, the narrative of the need to continue activities, the anti-sanctions narrative, and the narrative of knowledge-based production and economics. Conclusion: The development of the policy narrative framework enables the policymakers to classify their decisions and policies within the narrative framework and to turn their intellectual apparatus into a tangible narrative for their audiences. This article combined the form and the content dimensions of the policy narrative framework and presented a new conceptual framework for it, which describes and analyzes the policy narratives more comprehensively.