بررسي اثرات استفاده از ضايعات ميگو در جيره غذايي بچه ماهيان قزل آلاي رنگين كمان (Oncorhynchus mykiss) بر فاكتورهاي رشد و بازماندگي

No title

اين تحقيق به منظور بررسي اثرات استفاده از سطوح مختلف ضايعات ميگو در غذاي ماهي قزل آلاي رنگين كمان (Oncorhynchus mykiss) بر فاكتورهاي رشد و بازماندگي اين گونه انجام شد. 180 قطعه ماهي قزل آلاي رنگين كمان (ميانگين وزن اوليه 44 گرم) در 12 تانك 300 ليتري به طور تصادفي (15 قطعه در هر تكرار) تقسيم شدند. در اين تحقيق 3 تيمار غذاي، يك تيمار شاهد و براي هر تيمار يك تكرار در نظر گرفته شد. تيمارهاي غذايي با افزودن سطوح مختلف ضايعات ميگو (10، 20 و 30 درصد) به جيره شاهد تهيه شد و بچه ماهيان به مدت 52 روز با جيره هاي آزمايشي تغذيه شدند. دماي آب در طول دوره 1/8±22/7 درجه سانتي گراد و pH برابر 0/2±7/5 اندازه گيري شد. در پايان آزمايش فاكتورهاي وزن نهايي، افزايش وزن، ضريب تبديل غذا، ضريب رشد ويژه، ضريب كارايي تغذيه و نرخ بازماندگي بررسي شد. اختلاف معني داري بين تيمارهاي مختلف با شاهد در فاكتورهاي نرخ بازماندگي و ضريب رشد ويژه مشاهده نشد (0/05P) و تيمار شاهد بيشترين مقدار وزن نهايي در بين همه تيمارها را داشت. همچنين هيچ اختلافي بين تيمارهاي 10%، 20% و 30% ضايعات ميگو وجود نداشت. در شاخص افزايش وزن اختلاف معني داري بين تيمار شاهدبا ساير تيمار وجود نداشت (0/05P) كه كمترين مقدار آن در تيمار شاهد و بيشترين مقدار آن در تيمارهاي 10% و 20% مشاهده شد. بين تيمارهاي 10% و 20% با تيمار شاهد، تيمار 30% با شاهد و همچنين تيمار 30% با تيمار 20% اختلاف وجود داشت. اما بين تيمار 10% با تيمارهاي 20% و 30% اختلافي مشاهده نشد. در شاخص كارايي تغذيه، تفاوت معني داري بين تيمار شاهد با ساير تيمار وجود داشت (0/05>P). بيشترين مقدار را تيمار شاهد داشت كه بيشترين اختلاف را با تيمار 20%داشت. درضمن بين تيمارهاي 10%و 30% با تيمار 20% ضايعات ميگو اخلاف معني داري وجود داشت اما بين تيمارهاي 10% و 30%ضايعات ميگو هيچ اختلافي مشاهده نشد.

No abstract