بررسي رابطه بين مدت خواب و قند خون در مريضان مبتال به ديابت نوع 2

No title

هدف خواب يكي از مهم‌ترين چرخه‌هاي شبانه‌روزي است. اختلالات متابوليك به ‌خصوص ديابت مي‌تواند كميت و كيفيت خواب را تحت تاثير قرار دهد. هدف اين تحقيق رابطه بين مدت خواب و قند خون در مريضان مبتلا به ديابت نوع 2 مي‌باشد. مواد و روش‌ها:  اين مطالعه تحليلي بالاي 100 مريض ديابتي نوع 2 انجام شد. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه استفاده شد. براي تجزيه‌وتحليل از آمار توصيفي و آزمونه‌اي تي يك نمونه‌اي استفاده شده است. يافته‌ها:  يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه بين قند خون ناشتا و طول مدت خواب شبانه افراد همبستگي وجود دارد(r= 0.33). همچنين قند خون مريضان ديابتي با خواب بيش از 8 ساعت بيشتر از ساير مريضان ديابتي بود. فشارخون سيستوليك و دياستوليك و طول مدت خواب شبانه در مردان ديابتي بيش از زنان ديابتي بود؛ همچنين دور شكم در زنان ديابتي 105 سانتي متر بيش از مردان ديابتي 101 سانتي‌متر بود ولي هيچ‌كدام از اين اختلاف‌ها ازنظر احصايه معني‌دار نبود. نتيجه‌گيري: مطالعه حاضر نشان كه مريضان ديابتي با طول مدت خواب شبانه زياد، قند خون ناشتاي بالاتري دارند. بنابراين پيشگيري از اختلالات خواب با تاكيد بر توصيه به خواب شبانه طبيعي و به ميزان كافي در مريضان ديابتي جهت پيشگيري از تغييرات قند خون ضروري به نظر مي‌رسد.

No abstract