بررسي اپيدميولوژيك واقعات ترومبوز اورده عميقه در شفاخانه حوزوي ابوعلي سيناي طي سالهاي 1398 - 1399

No title

ترومبوز اورده عميقه (deep vein thrombosis)، در صورت تاخير در تشخيص و تداوي مي‌تواند منجر به اختلالات جدي از قبيل امبولي ريه گردد. با توجه به اهميت ارزيابي و توصيف مرض در هر جامعه، اين مطالعه با هدف بررسي اپيدميولوژيك مريضان DVT انجام شد. روش اين مطالعه توصيفي-تحليلي بر روي تمام مريضاني كه با تشخيص DVT بين سالهاي 1398 الي 1399 در شفاخانه حوزوي ابوعلي سيناي بلخي بستري شدند، صورت گرفت. با استفاده از بررسي دوسيه مريض، گزارش داكتر متخصص، راپور نرس و هدايات داكتر معالج، پرسشنامه تحقيقي براي هر مريض تكميل گرديد. بعد با مريضان تماس تيلفوني گرفته شد و از آن‌ها درخواست گرديد تا براي ارزيابي و تعقيب تداوي هر ماه يكبار الي مدت يك سال به شفاخانه مراجعه نمايند. حين اين مراجعت‌ها در مورد وضعيت مريض ازنظر اختلاطات مرض، بستري مجدد يا فوت سوال گرديد و در پرسشنامه ثبت شد. يافته‌ ها:  در مدت مطالعه، 66 نفر با تشخيص DVT در سرويس داخله شفاخانه حوزوي ابوعلي سيناي بلخي بستري شدند. 50.2% شان طبقه ذكور بودند. اوسط سني افراد موردمطالعه 55.84±18.45 سال بود. در 98.1% افراد، اطراف سفلي مصاب بود. شايع‌ترين فكتور خطر عدم تحركيت و كمترين فكتور خطر سابقه فاميلي DVT بود. بين فكتورهاي خطر DVT و جنس، فقط smoking معني‌دار بود كه در مردان شايع‌تر بود. 3.8% مريضان در طي 5 سال در اثر اختلاطات DVT فوت كردند. 6% عود مرض و امبولي ريه در 3.4% افراد مشاهده شد. شايع‌ترين فكتور خطر DVT عدم تحركيت است، بنابرين لازم است وقايه لازم در نفوس معروض به خطر رعايت گردد تا احتمال DVT كاهش يابد.

No abstract