نقد نظريه تربيتي ژان ژاك روسو از منظر تعليم و تربيت اسلامي

No title

انسان همواره در معرض لغزش ها، انحرافات و گناهان است و نفس سركش آدمي او را بسيار به بدي امر مي كند و از آنجا كه تعليم و تربيت با رشد و كمال انسان و زندگي شايسته او سر و كار دارد و همين تربيت و پرورش است كه به انسان مي آموزد و وي را به سوي كمال رشد و نمو مي دهد. روشن است كه يك جامعه سالم و رشد يافته بايد داراي يك نظام تعليم و تربيت پيشرفته باشد، تا از اين راه انسان هاي آزاده، مستقل، خلاق، مبتكر و تلاشگر در اجتماع يابند و بدون توجه به نقش آموزش همراه با پرورش نمي توان به چنين مقصودي رسيد. از اين جهت بشر بايد روش تربيت صحيح و مناسب را برا علم آموزي از بين آراء تربيتي مشخص و به آن عمل كند. در اين پژوهش براي رسيدن به گوشه اي از اين هدف دو نظريه غربي و اسلامي را بررسي مي كنيم كه ابتدا نظريه ژان ژاك روسو را مورد بررسي قرار مي دهيم و سپس به مقايسه و نقد آن از منظر تعليم و تربيت اسلامي پرداخته شد. تحقيق حاضر با استناد به منابع تاريخي - نقلي و شيوه ي كتابخانه اي گردآوري، و به روش توصيفي- تحليلي به تحليل مساله مي پردازد.

No abstract