بررسي دلايل پيدايش و پويايي شهرها در دوران صفويه و مقايسه آن با دوران كنوني در ايران

No title

مقدمه شهر يكي از مهمترين مراكز سكونتگاهي انسان، و كانون رشد و توسعه است. اين اصلي ترين كانون جمعيتي مي تواند. عامل توسعه يا عدم توسعه باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسي مقايسه اي علل پيدايش و پويايي اقتصادي شهرها در زمان سلسله صفويه، و علل پيدايش و افول اقتصادي شهرها در دوران كنوني مي باشد. مواد و روش روش اين پژوهش، توصيفي- تحليلي و به صورت كتابخانه اي و با بررسي كتاب ها و مقالات مختلف و به صورت كيفي و فيش برداري به انجام رسيد. نتيجه اين پژوهش نشان داد كه علت رونق اقتصادي شهرها در دوران صفويه، پيدايش طبيعي و ارگانيك شهرها، به همراه توجه، با برنامه صفويان براي نيات ديني يا اقتصادي و دفاعي، و ارتباط چند سويه شهرها با پسكرانه ها، و جامعه روستايي و ايلي بود. كه از نظر فضايي باعث ايجاد شبكه كهكشاني،و از نظر اقتصادي باعث توسعه درون زا، و رشد توليد و صادرات، و برتري شغل كشاورزي و صنعتي را سبب مي شد. و علت افول اقتصادي شهرها در دوران كنوني از زمان قاجار، پيدايش بي برنامه شهرها با تقليد از الگوهاي غربي و برنامه هاي تمركزگراي قطبي و بخشي و دخالت هاي منفعت جويانه افراد حقيقي و حقوقي و عدم ارتباط شهرها با پسكرانه ها و جامعه روستايي و ايلي است .كه نتيجه آن ايجاد شبكه زنجيره اي و توسعه برون زا و رشد واردات و مصرف گرايي و رونق بخش خدمات براي شهرهاي ما بوده است. بحث: بنابراين از آنجا كه شهرها مي توانند چرخ هاي پيشرفت و توسعه و توليد را در تمام سطوح كشور به حركت درآورند. براي خارج كردن شهرهاي ايران از افول اقتصادي، بررسي دوران باشكوه صفوي از نظر رونق شهري مي تواند الگويي مناسب و رهگشا باشد.

No abstract