نقش واسطه‌اي منبع كنترل در رابطه‌ي بين جهت‌گيري هدف با عزت‌نفس در دانشجويان بسيجي

پژوهش حاضر با هدف نقش واسطه‌اي منبع كنترل در رابطه‌ي بين جهت‌گيري هدف (تسلط‌مدار، عملكردگرا، عملكردگريز) و عزت‌نفس صورت پذيرفت. روش پژوهش، همبستگي از نوع تحليل مسير بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل تمامي دانشجويان بسيجي شركت‌كننده در بيست و چهارمين دوره طرح ولايت در دانشگاه فردوسي مشهد در سال تحصيلي 1399 -1398 بودند. 170 دانشجو به‌صورت در دسترس در اين مطالعه شركت كردند و به پرسش‌نامه‌ي جهت‌گيري هدف (GOQ)، مقياس منبع كنترل دروني و بيروني راتر (RLOC) و پرسش‌نامه عزت‌نفس روزنبرگ (RSES) پاسخ دادند. تحليل داده‌ها به‌روش آماري تحليل مسير و با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS22 و AMOS24 انجام شد و براي بررسي نقش واسطه‌اي متغيرها از آزمون بوت‌استراپ استفاده شد. يافته‌ها نشان داد كه هدف تسلط‌مدار بر عزت‌نفس تأثير مستقيم و به‌واسطه‌ي منبع كنترل بر عزت‌نفس تأثير غيرمستقيم دارد (P 0/01 ). هدف عملكردگرا و عملكردگريز اثر مستقيم و غيرمستقيم بر عزت‌نفس نداشتند (P 0/05). با توجه به نتايج پژوهش و آموزش‌پذير بودن جهت‌گيري هدف، سيستم آموزش عالي و سازمان بسيج دانشجويي مي‌توانند در جهت بهبود منبع كنترل دروني و سوق دادن دانشجويان به‌سمت جهت‌گيري هدف مطلوب برنامه‌ريزي نمايند؛ تا از اين طريق آثار منفيِ ناشي از عزت‌نفس پايين را تا حد ممكن كاهش دهند.