مقايسه رفتار لرزه‌اي ساختمان‌هاي داراي سازه دياگريد در حالت سازه گهواره اي و فاقد گهواره اي با در نظر گرفتن اندركنش خاك و سازه

عموماً در تحليل و طراحي ساختمان‏ ها، پي را صلب فرض كرده و به تأثيري كه نشست خاك زير پي و انعطاف‌پذيري پي سازه ممكن است بر روي پاسخ سازه داشته باشد توجهي نمي‏ شود. درصورتي‌كه اندركنش بين سازه، پي و محيط خاك تكيه‌گاهي آن، رفتار واقعي سازه را به‌طور قابل‌توجهي در مقايسه با بررسي رفتار سازه به‌تنهايي تغيير مي‌دهد و يكي از موارد بسيار مهم در زمينه اندركنش خاك و سازه، حركت گهواره‏اي سازه روي پي مي‏باشد. سيستم‏هاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل سيستم سازه‏اي دياگريد داراي حركت گهواره‏اي با در نظر گرفتن اندركنش خاك و سازه روي پي و مقايسه آن با سيستم سازه‏اي دياگريد داراي قاب حركت گهواره‏اي است كه براي مدل‌سازي بهتر اين سيستم نوين ابتدا طراحي كابل‌هاي پس‌كشيده و همچنين جزئيات دقيق اتصالات پاي ستون و همچنين ميراگرهاي تسليمي در نرم‌افزار ABAQUS با در نظر گرفتن ابعاد اتصال براي دهانه مهاربندي ۱۲ طبقه طراحي مي‏ گردد و سپس در نرم‌افزار SAP2000 طراحي اعضاي سازه‏اي براي سازه‏هاي ۱۶ و ۱۲ طبقه دياگريد داراي حركت گهواره‏اي انجام شده است. نتايج بيانگر بهبود عملكرد حركت گهواره‏اي روي پي در كاهش تنش‌هاي توزيع شده در سازه دياگريد مي‌باشد همچنين در سازه دياگريد داراي قاب گهواره‏اي شاهد كاهش تغيير مكان‏ هاي سازه نسبت به حركت گهواره‏اي روي پي بوده‏ايم زيرا با كابل‏هاي پس كشيده تغيير مكان‏هاي سازه به ميزان زيادي كاهش يافته است و اين در حالي است كه در سازه دياگريد با حركت گهواره‏اي روي پي تغيير مكان‌هاي سازه به ميزان 20 درصد به دليل اثرات اندركنشي خاك و سازه افزايش يافته است با اين وجود به دليل ميرايي بسيار خاك، سيستم عملكرد لرزه‏اي مناسبي را از خود نشان داده است زيرا علاوه بر كاهش تعداد مفاصل پلاستيك، سطح مفاصل پلاستيك نيز به ناحيه LS و كمتر از آن محدود شده است.