پيش بين ها و پيامدهاي دلبستگي هواداران ورزشي (موردي هواداران باشگاه پرسپوليس)

در اين مطالعه برخي پيش بين ها و پيامدهاي دلبستگي هواداران فوتبال مورد بررسي قرار گرفته است. پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر نحوه‌ي گردآوري اطلاعات توصيفي از نوع همبسستگي است. براي جمع آوري داده هاي مورد نياز، هواداران تيم فوتبال پرسپوليس (220=n) به عنوان نمونه آماري در نظر گرفته شده و پرسشنامه‌هاي الكترونيكي را به صورت داوطلبانه تكميل كردند. براي جمع‌آوري داده‌ها از شش پرسشنامه؛ پرسشنامه كيفيت تيمي ژان و همكاران(1997)، پرسشنامه كيفيت ارتباط نيادزايو و همكاران(2015)، پرسشنامه رضايت احساسي رينولد و بيتي(1999)، پرسشنامه ارزش ادراك شده دانيل سويني(2008)، پرسشنامه دلبستگي محقق ساخته، پرسشنامه نيات رفتاري كيم(2008) استفاده شده است. نتايج مدل سازي معادلات ساختاري نشان داد، كيفيت تيمي بر روي رضايت احساسي و دلبستگي هواداران تأثير دارد، ولي كيفيت ارتباط تنها بر روي دلبستگي تأثير دارد. رابطه بين رضايت احساسي و دلبستگي هواداران و همچنين رابطه بين دلبستگي و نيات رفتاري مثبت و معنادار بود. نقش ميانجيگري مثبت رضايت احساسي بر رابطه بين كيفيت تيمي و دلبستگي هواداران مورد تأييد قرار گرفت. همچنين ارزش ادراك شده رابطه علي بين كيفيت ارتباط و رضايت احساسي را تعديل نمود. با توجه به نتايج حاصل پيشنهاد مي‌شود باشگاهها با بالا بردن كيفيت تيم خود و نيز ارتباط هرچه بيشتر با هواداران، دلبستگي دائمي براي آن ها به وجود آورده تا بتوانند قصد حضور مجدد و تبليغات دهان به دهان آن ها را افزايش دهند.