تحليلي بر كنترل كيفري درمقابله با ونداليسم

«ونداليسم» يا تخريب اموال عمومي به‌عنوان بيماري جهاني خرابكاري در قرن حاضر است كه در جاي خود ناقض آسايش عمومي بوده و هزينه‌هاي زيادي را به جامعه تحميل مي‌كند. دراين پژوهش با روش كتابخانه‌اي و به لحاظ شيوۀ اجرا توصيفي فراتحليل در صدد پاسخ به اين پرسش هستيم كه آيا مي‌توان با ابزارهاي كيفري پديدۀ ونداليسم را كنترل كرد؟ بنابراين روش‌هايي كه علل، عوامل و آثار رفتار ونداليستي را تحت‌الشعاع قرار داده و بدين شكل مبارزه اساسي با آن صورت مي‌دهند. در مجموع چنين نتيجه‌گيري مي‌شود كه كنترل كيفري روش مناسبي براي مقابله با آن نمي باشد. بنابراين به واسطه پيشگيري وضعي و اجتماعي؛ وسعت دادن اختيارات ميانجي گري پليس، تشكيل شوراي هماهنگي با مشاركت آموزش و پرورش، شهرداري، بهزيستي و صدا و سيما در راستاي آموزش نسبت به اموال عمومي و شناسايي كودكان داراي اختلالات رفتاري مي‌تواند راهكار مناسبي براي مقابله با ونداليسم باشد.