اثربخشي آموزش يكپارچه سازي حسي – حركتي بر مهارت‌هاي حركتي و رشد اجتماعي كودكان اوتيسم

هدف: اثربخشي آموزش يكپارچه سازي حسي – حركتي بر مهارت­هاي حركتي و رشد اجتماعي كودكان اوتيسم شهر تهران بود. روش: از نوع طرح­هاي تك آزمودني با طرح A-B-A بود. حجم نمونه شامل 2 نفر از كودكان پسر 5 تا 10 سال اوتيسم مركز انجمن اوتيسم ايران شهر تهران بودند كه به صورت هدفمند از بين 23 نفر جامعه آماري به عنوان نمونه انتخاب شدند. هر نفر در 3 خط پايه اول، 12 جلسه خط درمان و 3 خط پايه دوم تحت مداخله يكپارچه سازي حسي – حركتي قرار گرفت. داده­ها از طريق پرسشنامه جمع ­آوري و با روش تحليل چشمي تجزيه و تحليل شدند شد. يافته­ها: نتايج نشان داد اندازه اثر در متغير مهارت­هاي حركتي و رشد اجتماعي در آزمودني اول 85/7 و 99/1 و آزمودني دوم 07/12 و 34/1 مي‌باشد كه نشان مي­دهد مهارت­حركتي و رشد اجتماعي در دو آزمودني در طول درمان بهبود يافته است. نتيجه ­گيري: پيشنهاد مي­شود از مربيان كودكان استثنايي از درمان يكپارچه سازي حسي – حركتي براي كودكان اوتيسم استفاده نمايند.