مقايسه ادراك حمايت اجتماعي و بهزيستي تحصيلي در دانش‌آموزان ورزشكار و غير‌ورزشكار دوره دوم ابتدايي

پژوهش حاضر، ميزان حمايت­اجتماعي ­ادراك­ شده و بهزيستي تحصيلي در دانش‌آموزان ورزشكار و غير­ورزشكار دوره­ي دوم ابتدايي را مقايسه مي­كند. بدين منظور، تعداد 140 نفر دانش­آموز دوره­ي دوم ابتدايي پايه­هاي چهارم، پنجم و ششم منطقه­ي بيضا در استان فارس كه عضو تيم­هاي ورزشي مدرسه بودند، انتخاب و سپس تعداد 140 نفر با توجه به متغيرهاي پايه‌ي تحصيل و جنسيت، به شيوه­ي همتا­سازي از بين دانش­آموزاني كه عضو هيچ گروه ورزشي نبودند، انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه­ي حمايت اجتماعي ادراك شده­ي زيمت و همكاران (1988) و پرسشنامه­ي بهزيستي­تحصيلي تومينين– سويني و همكاران(2012) بود. داده‌ها با استفاده از روش تحليل واريانس چند متغيري و تحليل رگرسيون، تجزيه و تحليل شد. نتايج به دست آمده، نشان داد نمره­ي كل حمايت اجتماعي ادراك شده و نيز حمايت اجتماعي ادراك شده­ي بعد دوستان در دانش­آموزان ورزشكار به طور معناداري، بالاتر از دانش­آموزان غير­ورزشكار بود. تفاوت معناداري بين بهزيستي­تحصيلي دانش­آموزان ورزشكار و غير‌ورزشكار ديده نشد. هم‌چنين در گروه ورزشكار، حمايت دوستان و خانواده، بعد ارزش مدرسه و فرسودگي نسبت به مدرسه را به طور منفي و معنادار، پيش‌بيني كرد. رضايت­مندي از تحصيل و درآميزي با كار مدرسه نيز توسط بعد حمايت خانواده به صورت مثبت و معنادار پيش‌بيني شد. در گروه غير­ورزشكار، تنها حمايت افراد مهم، بعد ارزش مدرسه را پيش­بيني كرد. بين ابعاد حمايت اجتماعي و بهزيستي­تحصيلي در كل نمونه رابطه­ي معنا­داري وجود داشت. در نهايت يافته­هاي اين پژوهش نشان داد با حمايت خانواده و دوستان از دانش­آموزان ورزشكاري بهزيستي تحصيلي آنها افزايش مي يابد كه با توجه به نقش انكارناپذير حمايت اجتماعي لازم است با اجراي برنامه­هاي آموزشي مناسب در جهت افزايش حمايت خانواده­ها و افرادي كه با دانش‌آموزان در ارتباط هستند، به بهزيستي آنان كمك نمود.