بررسي راهبردهاي كاهش فقر در روستاهاي مناطق عشايري (مطالعه موردي: شهرستان باروق)

مقدمه: فقر از ديرباز از بزرگترين مشكلات جوامع بشري بوده و واقعيتي اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي و سياسي است كه و در حال حاضر نيز جامعه، علي­رغم تحولات بسيار عظيمي كه در زمينه­هاي مختلف علوم روي‌داده، با آن روبرو مي­باشد و از اصلي­ترين دغدغه­هاي برنامه­ريزان در مناطق روستايي در جهت نيل به توسعه پايدار به شمار مي­رود. هدف پژوهش: مهمترين هدف اين پژوهش بررسي راهبردها كاهش فقر در روستاهاي مناطق عشايري شهرستان باروق مي­باشد. روش ­شناسي تحقيق: از نظر هدف كاربردي و از لحاظ ماهيت و روش توصيفي-تحليلي و براي گردآوري داده­ها و اطلاعات از روش­هاي كتابخانه­اي و ميداني استفاده شد. در اين پژوهش با انجام 19 مصاحبه نيمه­ساختار يافته مهمترين قوت­ها، ضعف­ها، تهديد­ها و فرصت­هاي شهرستان باورق شناسايي و سپس براي وزن‌دهي و رتبه‌بندي به هر كدام از عوامل داخلي و خارجي در ماتريس SWOT از نظرات 12 نفر و براي اولويت بندي نهايي راهبردها از نظرات 17 نفر از جامعه آماري استفاده شد. براي تجزيه‌وتحليل داده­ها و اطلاعات از تحليل SWOT و ماتريس برنامه­ريزي راهبردي كمي (QSPM) استفاده گرديد. قلمروجغرافيايي پژوهش: قلمرو جغرافيايي اين پژوهش شهرستان باروق از توابع استان آذربايجان غربي است. يافته ­ها و بحث: در شهرستان باروق راهبردهاي سرمايه‌گذاري و توسعه صنايع پايين دست معدن و پتروشمي و برندسازي صنايع­دستي با ميزان جذابيت 71/2 درصد، ايجاد و توسعه كسب و كارهاي كوچك روستايي در بخش­هاي اقتصادي (خدماتي، كشاورزي، صنعتي) با ميزان 21/2، توسعه گردشگري باروق با تأكيد بر بوم­گردي با استفاده از تسهيلات دولتي و مشاركت بخش خصوصي با ميزان 11/2 و تكميل پروژه ميانگذر مياندوآب به سرچم و در جهت توسعه گردشگري و دسترسي فضايي با ميزان 05/2 درصد به­عنوان مهمترين راهبردها شناخته شدند. نتايج: نتايج نشان داد، توسعه صنايع پايين دست معدن و پتروشمي و برندسازي صنايع­دستي، ايجاد و توسعه كسب و كارهاي كوچك، توسعه گردشگري با تأكيد بر توسعه خانه­هاي بوم­گردي و ايجاد و توسعه كارگاه­هاي فرآوري محصولات دامي (لبنياتي) و توسعه دامپروري مهمترين راهبردهاي كاهش فقر در مناطق روستايي و عشايري شهرستان باروق به شمار مي­روند.