تأثير اميد درماني برابعاد كيفيت زندگي و عزت نفس دختران افسرده نوجوان

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير اميد درماني بر ابعاد كيفيت زندگي و عزت نفس دختران افسرده انجام شد. روش: اين پژوهش نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل كليه دختران نوجوان مشغول به تحصيل در سال تحصيلي 1396-1395 شهر اصفهان بود كه از ميان آنان 24 دختر افسرده (12 نفر گروه آزمايش، 12 نفر گروه كنترل) به شيوه نمونه‌گيري خوشه‌اي و با توجه به ملاك‌هاي ورودي انتخاب شد و گروه آزمايش در معرض 8 جلسه 90 دقيقه‌اي اميد درماني قرار گرفت. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه افسردگي بك2 (بك، 1996) و پرسشنامه كيفيت زندگي (سازمان جهاني بهداشت، 1996) و پرسشنامه عزت نفس (كوپراسميت، 1967) استفاده شد. بمنظور تحليل داده‌ها از روش تحليل كوواريانس چند متغيره استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه اميد درماني بر ابعاد 4 گانه كيفيت زندگي شامل سلامت جسمي (F= 0.36, p 0.05) و سلامت رواني (F= 0.30, p 0.05) و روابط اجتماعي ((F= 0.35, p 0.05) و ادراك محيط زندگي (F= 0.32, p 0.05) دختران افسرده تاثير داشت و همچنين باعث ارتقاي عزت نفس تحصيلي (F= 0.44, p 0.05) و عزت نفس خود (F= 0.40., p 0.05) در اين دانش آموزان شد. نتيجه‌گيري: بنابراين درمان مبتني بر اميد در افزايش عزت نفس و كيفيت زندگي دختران نوجوان افسرده موثر بوده و ميتوان از آن در مدارس و مراكز مشاوره بمنظور كاهش افسردگي استفاده نمود و با طراحي برنامه‌هاي آموزشي و فرهنگي با محتواي اميد، از افزايش افسردگي در ميان نوجوان پيشگيري كرد و كيفيت زندگي و عزت نفس آنان را ارتقا داد.