مقايسه تأثير شش هفته تمرين هوازي و مقاومتي بر شاخص آپوپتوزي كاسپاز 8 و كاتالاز در بافت قلب رت‌هاي نر ديابتي

مقدمه: آسيب بافت قلب در ديابتي‌ها باعث التهاب و تخريب سلول‌هاي قلب مي‌شود كه در نتيجه منجر به آپوپتوز يا مرگ سلول مي‌شود. هدف مطالعه‌ي حاضر مقايسه‌ي تأثير شش هفته تمرين هوازي و مقاومتي بر شاخص آپوپتوزي كاسپاز 8 و كاتالاز در بافت قلب رت‌هاي نر ديابتي بود. روش‌‌ها: در اين مطالعه تجربي، 24 سر رت نر نژاد ويستار (ميانگين وزن 250-200 گرم) 10 تا 12 هفته‌اي به شش گروه، تمرين هوازي، تمرين مقاومتي، شم هوازي، شم مقاومتي، كنترل و سالم تقسيم شدند. القاي ديابت با تزريق تك دوز استرپتوزوتوسين به مقدار 30 ميلي‌گرم بر كيلوگرم به روش درون صفاقي انجام شد. برنامه‌ي تمرين هوازي و مقاومتي به‌مدت شش هفته انجام شد. براي اندازه‌گيري كاسپاز 8 و كاتالاز از روش وسترن بلات استفاده شد. داده‌ها به روش آزمون تحليل واريانس يك‌طرفه و آزمون تعقيبي توكي در سطح معني‌داري P 0.05 تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد اختلاف ميانگين كاسپاز 8 بين گروه تمرين هوازي با گروه سالم (0/752=P)، گروه تمرين مقاومتي با گروه سالم (0/723=P) و تمرين مقاومتي با گروه تمرين هوازي (1/00=P) معني‌دار نبود اما ميزان كاسپاز 8 در گروه تمرين هوازي نسبت به تمرين مقاومتي كمتر بود. اختلاف ميانگين كاتالاز بين گروه تمرين هوازي با گروه سالم (0/024=P) و گروه تمرين هوازي با گروه تمرين مقاومتي (0/023=P) معنادار بود و ميزان كاتالاز در گروه تمرين مقاومتي نسبت به تمرين هوازي بيشتر بود. نتيجه‌گيري: تمرينات هوازي و مقاومتي مي‌تواند موجب كاهش ميزان شاخص آپوپتوزي كاسپاز8 و افزايش كاتالاز در بافت قلب رت‌هاي ديابتي گردد.