رابطه حمايت اجتماعي و كيفيت زندگي مرتبط با سلامت سالمندان شهر آبادان در سال 1399-1400

مقدمه و هدف: كيفيت زندگي سالمندان به دليل نيازهاي ويژه آن‌ها در معرض تهديد قرار دارد. مطالعه حاضر با هدف بررسي رابطه حمايت اجتماعي و كيفيت زندگي مرتبط با سلامت سالمندان شهر آبادان انجام شد. روش كار: اين مطالعه توصيفي تحليلي از نوع مقطعي بود. نمونه پژوهش شامل 138 نفر از سالمندان شهر آبادان بودند. ابزار گردآوري داده‌ها پرسش‌نامه استاندارد كيفيت زندگي SF36 و پرسش‌نامه حمايت اجتماعي بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS نسخه 22 و آمار توصيفي، آزمون تي مستقل، آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون در سطح معني‌داري 05 .0 تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد كيفيت زندگي مردان با نمره (2. 6 ± 29. 91 ) بيشتر از زنان (58. 22 ± 47. 46 ) و اختلاف معنادار بوده است (05. 0 P). ميانگين نمره حمايت اجتماعي در هر سه بعد آن (حمايت خانواده، دوستان و آشنايان) در مردان سالمند بيشتر از زنان سالمند بود. حمايت اجتماعي با كيفيت زندگي مرتبط با سلامت همبستگي معنادار و مستقيمي داشت (01. 0=P). حمايت اجتماعي 8. 31 درصد از واريانس كيفيت زندگي سالمندان را پيش‌بيني مي‌كند. نتيجه‌گيري: سالمندان كيفيت زندگي و حمايت اجتماعي متوسطي داشتند. به‌كارگيري روش‌هاي مشاوره‌اي، آموزشي و حمايتي از سوي خانواده و جامعه در بهبود سلامت آن‌ها تأثير دارد.