ارزيابي و رتبه‌بندي شكوفايي شهري محلات منطقه 18 شهرداري تهران

مقدمه: شكوفايي شهري بطور رسمي در سال 2012 توسط برنامه اسكان بشر ملل متحد مطرح شد و داراي شش بعد بهره وري، زيرساخت‌ها، كيفيت زندگي، عدالت و شمول اجتماعي، پايداري محيط زيستي و حكمروايي و قانون‌گذاري و شصت و چهار شاخص مي‌باشد. با توجه به اين‌كه توسعه مشترك و متوازن از ويژگي‌هاي مهم شكوفايي است، اين اتفاق بايد در كليه اين ابعاد و كاركردهاي شهري صورت ‌پذيرد.هدف:  هدف اين پژوهش، بررسي و سطح‌بندي محلات آن منطقه بر اساس شاخص‌هاي شكوفايي شهري است.روش شناسي تحقيق: در اين پژوهش از مطالعات كتابخانه‌اي براي تعيين شاخص‌هاي شكوفايي شهري و از روش ميداني براي شناخت وضعيت آن‌ها در محلات آن منطقه استفاده شده است. براي تحليل داده و اطلاعات اين پژوهش و ارزيابي و رتبه‌بندي محلات آن منطقه از نظر شاخص‌هاي شكوفايي شهري از مدل تاكسونومي عددي و نرم‌افزارهاي ‌ARC GIS،SPSS  و EXCEL استفاده شده است.قلمرو جغرافيايي پژوهش: منطقه 18 شهرداري تهران به عنوان يكي از مناطق حاشيه‌اي اين شهر با گسترش بي‌رويه و پراكنده، تخريب و افزايش آلودگي محيط زيست، كم‌توجهي به بهسازي و نوسازي بافت‌هاي ناكارآمد و مسئله‌دار، افزايش هزينه‌ خدمات و گسترش حاشيه‌نشيني و فقر مواجه مي‌باشد و از شكوفايي مناسبي برخوردار نيست.يافته ها و بحث: نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه محدوده اين پژوهش از نظر شكوفايي شهري در شرايط نامناسبي قرار دارد و اين وضعيت در محلات مختلف آن متفاوت است. اين شرايط از فقدان سياست‌ و برنامه‌هاي تعادل‌بخشي فضايي توسعه و شكوفايي محلات آن محدوده ناشي شده است. براي شكوفايي محلات آن محدوده، تهيه و اجراي برنامه يكپارچه موضوعي و موضعي شكوفايي با مشاركت شهروندان ضروري است.