معرفي مدلي براي سنجش باورها و نگرش‌هاي محيط‌زيستي دانش‌آموزان و عوامل مؤثر بر آن (مطالعه موردي دانش‌آموزان دوره ابتدايي)

آموزش محيط‌زيستي يكي از مهم‌ترين عوامل ارتقاء سطح آگاهي و نگرش جامعه در مورد محيط‌زيست است. به‌طور ويژه، آموزش كودكان به‌مراتب تأثيراتي عميق‌تري را در پي خواهد داشت. هدف اساسي پژوهش حاضر، معرفي مدلي براي سنجش باورها و نگرش‌هاي محيط‌زيستي دانش‌آموزان و عوامل مؤثر بر آن است. پژوهش از طريق موردبررسي قرار دادن تحقيقات پيشين، سازمان‌ها و صاحب‌نظران آموزش محيط‌زيست، ضمن معرفي مقياس‌هاي سنجش نگرش‌هاي محيط‌زيستي دانش‌آموزان و عوامل مؤثر بر آن، به معرفي جامع‌ترين و مهم‌ترين مدل اندازه‌گيري‌هاي باورها و نگرش‌هاي محيط‌زيستي دانش‌آموزان پرداخته است. بناتر همه ملاحظات فوق‌الذكر، روش پژوهش حاضر توصيفي مروري است. نتايج حاكي از اين‌كه براي سنجش نگرش‌ها و باورهاي محيط‌زيستي دانش‌آموزان، سه بعد مدلManley, Johnson and Dunlop (2007) تحت عنوان حقوق طبيعت، معافيت گرايي انسان و اقتصادي و بحراني را بايد در نظر گرفت. در مرحله بعدي براي سنجش هركدام از ابعاد مذكور لازم است از مقياس‌هاي رويكرد جديد محيط‌زيستي تأييدشده براي كودكان Manley, Johnson and Dunlop (2007) و مقياس‌هاي رويكرد ارتباط بين انسان و طبيعت Lee and Long (2012)، استفاده نمود.