بررسي تذكرة‏الأوليا و مثنوي‏هاي عطار براساس نظريه بيش‏متنيت ژنت

بيان مسئله: تذكرة‏الأوليا مهم‏ترين اثر منثور عطار و از بزرگ‏ترين متون منثور عرفاني است. تذكرة‏الأوليا اين امكان را دارد كه مناسبات بينامتني موجود در آن با آثار عارفان ديگر و حتي با مثنوي‏هاي خود عطار بررسي شود.روش: هدف اين پژوهش نشان‏دادن ارتباط متني پنجاه و يك حكايت مشترك تذكرةالأوليا و مثنوي‏هاي عطار با رويكرد بيش‏متنيت ـ يكي از اركان پنجگانۀ نظريۀ ترامتنيت «ژرار ژنت» ـ است كه با روش توصيفي ـ تطبيقي به انجام رسيد.يافته‌ها و نتايج: يافته‏هاي پژوهش بيانگر ارتباط گستردۀ تذكرةالأوليا و مثنوي‏هاي عطار است. هر دو نوع بيش‏متنيت (همانگونگي و تراگونگي) در اين آثار مشاهده مي‏شود. اين ارتباط بيشتر از نوع تراگونگي است. از ميان مثنوي‏هاي عطار، بيشترين درصد حكايت‌هاي مشترك با تذكرة‏الأوليا به‏ترتيب در منطق‏الطير، الهي‏نامه، مصيبت‏نامه و اسرارنامه مشاهده شد.