بررسي تحقق پذيري بازآفريني بافت فرسوده شهري در جهت ارتقاء كيفيت زندگي از ديدگاه مشاركت شهروندي

امروزه با توسعه برنامه‌ريزي شهري، ميزان رضايت از كيفيت زندگي در فضاهاي برنامه ريزي شده از اهداف اوليه و اصلي شهرها به شمارمي رود، در اين راستا محققان معتقدند برنامه ريزي همسو با بهبود كيفيت زندگي مي تواند زمينه هاي ديگر توسعه مانند توسعه اجتماعي، اقتصادي و كالبدي را به همراه داشته باشد. مشاركت شهروندي به عنوان پديده اي كه نقش گرفته از سياست ها و رويكردهاي مديران رده بالاي سازماني و شهري مي باشد، از جمله عوامل ساخته شده به وسيله منابع انساني (سرمايه هاي انساني) است كه نقش مهمي در تحول نظام مديريتي شهرها و به خصوص پيشبرد اهداف مبتني بر توسعه پايدار شهرها و ارتقاي كيفيت زندگي بر مبناي سنجش نيازهاي شهروندان و بصورت مشاركتي دارد. بر همين اساس هدف پژوهش حاضر بررسي تحقق پذيري بازآفريني بافت فرسوده شهري در جهت ارتقاء كيفيت زندگي از ديدگاه مشاركت شهروندي با روش توصيفي - تحليلي در محلات بافت فرسوده شهر بابل مي باشد. نتايج بدست آمده و اطلاعات ميداني نشان مي دهد كه وضعيت موجود براي ساكنين محلات بافت فرسوده اين شهر به هيچ وجه مناسب نبوده و بيشتر ساكنين به نداشتن دسترسي، فضاي سبز، راههاي ورودي به مبادي شهر، كمبود و نقصان امكانات مناسب و زيرساختهاي اوليه مانند آب شرب، فضاهاي ورزشي، امنيت به عنوان مواردي كه باعث عدم رضايت ساكنين اين محلات مي‌باشد اشاره دارند. بنابراين مشاركت شهروندان در اداره امور شهري و در بخشهاي مختلف مديريت شهري موجب ارتقاء سطح كيفي زندگي شهري ميشود، چرا كه برنامه ريزي با مردم و نيز برنامه ريزي عدالت محور را براي شهرها به ارمغان خواهد آورد. در اين ميان مشاركت شهروندان در تصميم گيري ها، برنامه ريزي ها و كليه مراحل اجرايي و نظارت و كنترل مي تواند به عنوان يكي از ابزارهاي با اهميت مقتدرسازي مردم براي حضور در صحنه هاي اجتماعي مطرح گردد.