بررسي حقوق اتباع براي مقابله با اخراج و تبعيد در زمان جنگ در حقوق بين الملل

گسترش روابط بين الملل و نيز گسترش مسائل سياسي و اجتماعي مختلف در جهان، موجب شده تا روابط مردم دنيا افزايش بيابد و به دنبال آن ورود اتباع بيگانه به كشورهاي مختلف گردد كه مي تواند در مواردي زمينه ساز تعارض با منافع كشور ميزبان و به وجود آورنده مسائل مختلف حقوقي باشد. اما اين ورود اتباع در زمان جنگ و شرايط خاص جنگي، ويژگي هاي و ابعاد حقوقي خاص خود را پيدا مي كند. بر اين اساس هدف اين پژوهش بررسي حقوق اتباع براي مقابله با اخراج و تبعيد در زمان جنگ در حقوق بين الملل و چالش هاي مهم و اساسي مربوط به آن است. در زمان جنگ شرايط و ضوابط اخراج اتباع با زمان صلح فرق دارد. حتي كشوري كه قبل از جنگ همسايه و متحد كشوري بوده، با شروع شرايط جنگي روند ارتباطات خود را تغيير مي دهد كه اولين اثرات آن در اخراج و آزار و اذيت اتباع ديده مي شود. اين مقاله با روش توصيفي و تحليلي به دنبال مطالعه حقوق اتباع براي مقابله با اخراج و تبعيد در حقوق بين الملل است. نتايج بدست آمده نشان مي دهد كه اخراج بيگانگان حتي در زمان مخاصمات مسلحانه بايد براساس محدوديتهاي شكلي و ماهوي اخراج طبق حقوق بين الملل در زمان صلح، مثل محدوديت هاي حقوق بشري، صورت بگيرد.