مقايسۀ استرس و انگيزش پيشرفت تحصيلي دانشجويان كارشناسي‌ارشد استعدادهاي درخشان و عادي

اين مطالعه با هدف مقايسۀ متغيرهاي انگيزش پيشرفت تحصيلي و استرس در دانشجويان استعداد درخشان و عادي دانشگاه تبريز صورت گرفت. روش تحقيق از نوع علي-مقايسه‌اي بود. جامعۀ آماري شامل كليۀ دانشجويان استعداد درخشان و عادي مقطع كارشناسي‌ارشد دانشگاه تبريز در سال ۱۳۹۸ بود. نمونۀ آماري موردمطالعه 260 نفر از دانشجويان شامل:130 نفر دانشجوي استعداد درخشان (طبق معيارهاي دفتر گروه استعداد درخشان وزارت علوم تحقيقات و فناوري) و 130 نفر دانشجوي عادي (از طريق آزمون) بود كه با استفاده از جدول مورگان و از طريق نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب شد. براي گردآوري داده‌ها از پرسشنامۀ استاندارد استرس دانشجويي پولادي ري‌شهري (1374) و پرسشنامۀ انگيزش پيشرفت هلمريچ و اسپنس (1977) استفاده گرديد كه براساس مقياس ليكرت نمره‌گذاري شد. داده‌ها با نرم‌افزار 21SPSS تجزيه‌وتحليل شد. براي تحليل داده‌ها از آمار توصيفي و استنباطي (تحليل واريانس چند متغيري) استفاده گرديد. نتايج پژوهش نشان داد كه فرضيه‌هاي مربوط به تفاوت ميانگين متغيرهاي انگيزش پيشرفت و استرس دانشجويي در دانشجويان استعداد درخشان و عادي تأييد نشد.