استخراج و اولويت‌بندي راهبردهاي دست يابي به مرجعيت علمي در ايران با رويكرد مدل‌ سازي ساختاري تفسيري

اين پژوهش به دنبال استخراج و اولويت‌بندي راهبردهاي دست يابي به مرجعيت علمي در ايران بر مبناي اسناد بالادستي كشور است.اين پژوهش ازنظر هدف، كاربردي و ازنظر روش، توصيفي تحليلي است. با روش سندكاوي به بررسي محتواي اسناد مرتبط با علم و فناوري، راهبردها و اقدامات مشترك براي دست يابي به مرجعيت استخراج و تعامل و ارتباطات آنها با پرسشنامه از متخصصان اين حوزه نظرسنجي انجام و به ‌منظور تحليل يافته‌ها نيز از رويكرد «مدل‌سازي ساختاري تفسيري» بهره گرفته شد.براساس بررسي‌هاي صورت گرفته برخي راهبردها به ‌شدت متأثر از پيشبرد ساير اقدامات هستند به‌ نحوي ‌كه خروجي و پيامد توجه به ساير راهبردها، دستاوردهاي زير را در پي خواهد داشت ازجمله: «اصلاح برنامه‌ها و روش‌هاي آموزشي و ارتقاء كمي و كيفي مراكز و فعاليت‌هاي پژوهشي» و «توسعه و تقويت شبكه‌هاي ارتباطات ملي و فراملي ميان دانشگاه‌ها، مراكز علمي، دانشمندان و پژوهشگران و بنگاه‌هاي توسعه فناوري و نوآوري». تمركز دقيق بر برخي راهبردها مانند «ارتقاي سطح مطلوب توليد علم» و «ارتقاي بهره‌وري منابع انساني مؤسسات علمي و پژوهشي» زمينه‌ساز دست يابي به جايگاه مطلوب در حوزه علم و فناوري در مقياس بين‌المللي خواهد بود.