مروري نظام‌مند بر ميزان شيوع و علل خودكشي(افكار و اقدام) در دانش آموزان و دانشجويان ايراني

زمينه و هدف: خودكشي مسئله‌اي جدي است، بنابراين ضرورت دارد به آن پرداخته شود. هدف از مطالعه حاضر مروري نظام مند بر ميزان شيوع و علل خودكشي(افكار و اقدام) در دانش آموزان و دانشجويان ايراني بود. مواد و روش‌ها: مطالعه مروري منظم حاضر، در فروردين سال ۱۴۰۱، با استفاده از موتورهاي جستجوگر SID، Magiran، Sciencedirect، Google Scholar، PubMed، Scopus و هم‌چنين كليدواژه‌هاي Suicide، University، Student و معادل فارسي آن‌ها در ارتباط با خودكشي دانشجويان و دانش‌آموزان ايراني انجام شد. ۲۷ مقاله مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌ها: اقدام به خودكشي در دانشجويان از ۶ تا 8/3 درصد و افكار خودكشي از 2/8 تا 7/49 درصد متغير بود. مهم‌ترين عوامل خودكشي اختلالات رواني، افسردگي تنهايي، نا اميدي، عوامل خانوادگي، ضعف اعتقادات مذهبي و عوامل استرس‌‌زا وتاب آوري پايين بودند. نتيجه‌گيري: مداخلات روان‌شناختي، درمان‌شناختي مذهب‌محور و فراشناختي، آموزش مهارت‌هاي تاب‌آوري و مثبت‌انديشي، شناخت‌درماني مبتني بر ذهن آگاهي و آموزش روان‌شناسي مثبت‌گرا هستند. غربال‌گري منظم و مداخلات روان‌شناختي جهت پيشگيري، اقدام و كاهش افكار خودكشي در بين دانشجويان و دانش‌آموزان مي‌توانند استفاده شوند.