بررسي عوامل مؤثر بر تداعي مفهوم هويت در معماري و شهرسازي شيراز

امروزه توجه به مفهوم هويت به شكل نگران كننده اي در فضاهاي شهري احساس مي گردد. ناديده انگاشتن ابعاد و عوامل هويت بخش در شهرهاي كنوني موجب ايجاد محيط هايي فاقد شخصيت منسجم و خوانا شده و در نتيجه احساس تعلق خاطر و دلبستگي به كالبد نيز كاهش يافته است. شهر ايراني همواره داراي هويت منحصر به فرد خود بوده در حالي كه اكنون عدم توجه در حفظ و احياء آن، موجب بروز صدمات جبران ناپذيري به ارزش ها و الگوهاي شهرسازي سنتي ايران گشته است. هدف اين پژوهش بررسي و شناخت مؤلفه هاي تأثيرگذار در بحث تداعي مفهوم هويت در معماري و شهرسازي شهر شيراز مي باشد تا از عوامل از بين برنده ي هويت شهري جلوگيري گردد. روش پژوهش به كار گرفته شده از نوع توصيفي - تحليلي و مبتني بر مطالعات كتابخانه اي - اسنادي و پيمايش هاي ميداني از جمله پرسش نامه مي باشد. جهت تجزيه و تحليل اطلاعات از نرم افزار SPSS و آزمون فريدمن استفاده شده است. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه انواع مؤلفه هاي هويت كالبدي شهر شيراز در 3 دسته عوامل مصنوع، طبيعي و انساني دسته بندي مي شوند. در اين ميان متغير عوامل مصنوع بيشترين تداعي كننده هويت در معماري و شهرسازي شهر شيراز مي باشد. متغير عوامل طبيعي و انساني، به ترتيب در اولويت دوم و سوم قرار مي گيرند. همچنين معيار «بناهاي شاخص» با ميانگين 4.87 در مؤلفه مصنوع، معيار «نارنجستان ها» با ميانگين 3.35 در مؤلفه طبيعي و معيار «بيان گويش و زبان» با ميانگين 3.12 در مؤلفه ي انساني بيشترين تأثير را از ديد پاسخ دهندگان به خود اختصاص داده اند.