اثربخشي مداخله شناختي -رفتاري بر تجربه سوگ، افسردگي و اضطراب بستگان قربانيان بيماري كوويد-19

پژوهش حاضر با هدف اثربخشي مداخله شناختي رفتاري بر تجربه سوگ، افسردگي و اضطراب بستگان قربانيان بيماري كوويد-19 انجام شد. پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نوع روش آميخته (كمي، كيفي) بود. جامعه آماري شامل تمامي مردان و زنان بالاي 18 سال در شهر شيراز بود. براي انتخاب نمونه از روش نمونه گيري غيرتصادفي در دسترس استفاده شد افرادي كه بيش از 4 ماه ازتجربه سوگ آنان گذشته و با اجراي پرسشنامه تجربه سوگ، نمره بالاي 68 را كسب نمودند به عنوان نمونه انتخاب شدند پس از انجام مصاحبه و تحليل كيفي به منظور مقايسه گروه آزمايش و كنترل از پرسشنامه افسردگي بك و اضطراب وجودي گود استفاده شد. نتايج آماره يومان ويتني و ويل كاكسون نشان داد كه درمان شناختي رفتاري بر تجربه سوگ، افسردگي و اضطراب بستگان قربانيان بيماري كوويد-19 اثربخشي معناداري داشته است بر اساس نتايج به دست آمده درمان شناختي رفتاري بر تجربه سوگ، افسردگي و اضطراب وجودي در بستگان قرباني كرونا مؤثر است. اين روش ميتواند به صورت فردي و گروهي براي مشكلات مورد استفاده قرار گيرد و باعث ارتقاء سلامت رواني و واكنش هاي مؤثر و سازگارانه افراد در برابر رويدادهاي آسيب‌زاي زندگي شود.