بررسي همراهي كمبود ويتامين D و درماتيت سبورئيك در مراجعه كنندگان به درمانگاه و بخش پوست بيمارستان سيناي همدان

سابقه و هدف: درماتيت سبورئيك يكي از شايع‌ترين بيماري‌هاي التهابي پوست است كه غدد سباسه را تحت تأثير قرار مي‌دهد. هرچند نقش دقيق ويتامين D در اين بيماري مشخص نمي‌باشد؛ اما در برخي از مطالعات، سطح سرمي پايين ويتامين D در بيماران درماتيت سبورئيك مشاهده شده است. در اين راستا، مطالعه حاضر با هدف بررسي همراهي كمبود ويتامين D و درماتيت سبورئيك انجام شد. مواد و روش‌‌ها: در اين مطالعه مقطعي مورد شاهدي كه در بيمارستان سينا همدان انجام شد، 39 بيمار مبتلا به درماتيت سبورئيك و 39 فرد سالم كه به لحاظ سن و جنس همسان‌سازي شده بودند، از نظر سطح سرمي ويتامين D مقايسه شدند. نتايج با استفاده از نرم‌افزار SPSS 16 آناليز گرديدند. يافته‌ها: دو گروه مطالعه از نظر سن، جنسيت، سطح تحصيلات، محل سكونت و شغل، اختلاف آماري معناداري نداشتند. ميانگين سطح سرمي ويتامين D در گروه مورد برابر با 5.56±11.82 و در گروه كنترل معادل 6.79±21.38 نانوگرم بر ميلي‌ليتر بود (0.001=P). در گروه مورد و كنترل به ترتيب 18 نفر (46.2 درصد) و 1 نفر (2.6 درصد) كمبود ويتامين D؛ 20 نفر (51.3 درصد) و 34 نفر (87.2 درصد) سطح ناكافي ويتامين D؛ 1 نفر (2.6 درصد) و 4 نفر (10.3 درصد) سطح كافي ويتامين D داشتند؛ بدين‌ترتيب، سطح ويتامين D در گروه مورد به طور معناداري كمتر از گروه كنترل بود (0.001=P). طول مدت بيماري و شدت آن با ويتامين D، ارتباط معناداري را در گروه مورد نشان نداد (0.05 P). نتيجه‌گيري: براساس يافته‌هاي اين مطالعه، بيماران درماتيت سبورئيك سطح سرمي ويتامين D كمتري نسبت به جمعيت عادي دارند كه ممكن است با پاتوژنسيته اين بيماري ارتباط داشته باشد.