تحليل و نقد رويكردهاي ملي‌‌گرايي و تجزيه‌‌طلبي در نهضت جنگل

نهضت ‌‌جنگل در دوران هفت‌‌ساله و حتي طي يك صدسال اخير همواره با اتهام‌‌هاي تجزيه‌طلبي، مركزگريزي، تمرد از دولت مركزي و نظاير آن مواجه بوده است. در سوي ديگر ماجرا، جنگلي‌‌ها در خاطراتشان و حتي در روزنامه ‌‌جنگل تلاش داشتند تا با ارائه ديدگاه‌‌هاي خود و اساسنامه‌هايي، خود را از اين اتهام مُبرا نموده و جنبش را جرياني وطن‌‌گرا بخوانند. در پژوهش حاضر دلايل مطرح‌‌‌‌شدن اتهام تجزيه‌‌طلبي به جنگلي‌‌ها موردبررسي قرار مي‌‌گيرد. در پژوهش حاضر با اين پرسش محوري مواجهيم كه؛ آيا جنگلي‌‌ها در مسير هويت ملي گام برداشتند، يا تجزيه‌طلبي؟ با توجه به عملكرد، آراء و نظريات جنگلي‌‌ها در منابع و اسناد تاريخي، آيا اقدامات آن‌ها در مسير هويت ملي تعريف شده و يا اين‌‌كه كاركردشان در مسير گسست تاريخي ايران بوده است؟ يافته‌‌هاي پژوهش نشان مي‌‌دهد جنگلي‌‌ها در طول دوران نهضت، به آرمان‌‌هاي خود كه مبتني بر استقلال ايران، وطن‌‌گرايي و مبارزه با بيگانگان بوده است، وفادار بوده‌‌اند. روش پژوهش پيش رو با استفاده از روش تاريخي، تحليل محتوا و آرشيوي انجام مي‌‌گيرد.