رابطه حكمراني خوب با اعتماد عمومي با ميانجي گري ادراك اثر بخشي دولت الكترونيك

هدف: هدف اين مطالعه بررسي ارتباط بين ادراك در پاسخگويي، مسئوليت‌پذيري و شفافيت با اعتماد عمومي با ميانجي‌گري اثربخشي درك شده از حكومت الكترونيكي در مديريت دولتي مي‌باشد. طراحي/ روش‌شناسي/ رويكرد: پژوهش حاضر با استفاده از يك بررسي ميداني مقطعي كمي صورت پذيرفته است. داده‌هاي اوليه در سطوح جـامـعه آماري مربوط به 23 دفتر فعال خدمات الكترونيكي انتظامي (پليس10 +) در سطح استان گيلان بوده و حجم نمونه 392 نفر از مراجعه‌كنندگان به دفاتر خدماتي مي‌باشد كه از طريق نمونه گيري احتمالي (تصادفي طبقه‌اي) انتخاب گرديده است. روش گردآوري داده‌ها توصيفي بوده و از نظر نوع تحليل از همبستگي پيرسون استفاده شده است. جهت جمع‌آوري داده‌ها و اطلاعات از روش ميداني در توزيع پرسشنامه استفاده شده است. يافته‌ هاي پژوهش: براي تمامي پيوندهاي فرضي (روابط مستقيم و غيرمستقيم) نتايج مثبت به دست آمد. نتايج R^2 تغيير 79.2 % را در كليت اعتماد عمومي به دولت به دليل تمام ساختارهاي مستقيم و ميانجي نشان مي‌دهد. R^2براي اثربخشي دولت الكترونيك 56.4٪ مي‌باشد كه نمايانگر رابطه حكمراني خوب با اعتماد عمومي از انتظارات شهروندان به‌واسطه اثربخشي دولت الكترونيك است. محدوديت‌ ها و پيامدها: محدوديت اين پژوهش انجام آن در حوزه جغرافيايي استان گيلان بوده كه قابليت تعميم نتايج آن به كل سطح كشور را دشوار مي نمايد. پيامدهاي عملي: اين مطالعه چارچوبي اجرايي را براي اعتماد عمومي در راستاي حكمراني دولت به‌واسطه ادراك شهروندان از اثربخش بودن خدمات دفاتر الكترونيك ارائه مي‌نمايد. ابتكار يا ارزش مقاله: اين مقاله مطابق با استدلال‌هاي انجام شده، به اين نتيجه رسيد كه شيوه‌هاي حكمراني خوب باعث ايجاد و افزايش اعتماد عمومي به دولت مي‌شود، بنابراين جهت‌گيري‌هايي را در خط‌مشي‌هاي كليدي ارائه مي‌دهد. همچنين يافته‌هاي اين تحقيق به اعتبار نظريه حكمراني خوب با حكمراني الكترونيك كمك مي‌نمايد.