اثر پرايمينگ بر فعاليت و بيان ژن‌هاي آنزيم‌هاي آنتي اكسيدانت در بذرهاي فرسوده برنج

به منظور بررسي اثر پرايمينگ بر ويژگي‎هاي جوانه‌زني، فعاليت و بيان ژن آنزيم‌هاي آنتي‎اكسيدانت بذور فرسوده برنج، آزمايشي در سال 1399 در دانشگاه محقق اردبيلي به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با 4 تكرار و 12 تيمار شامل 3 سطح فرسودگي (شاهد، 87 و 77% جوانه‌زني) و 4 سطح پرايمينگ (بدون پرايمينگ، هيدروپرايمينگ، پرايمينگ با جيبرلين (20 ميلي‌گرم در ليتر) و اسيدساليسيليك (100 ميلي‌گرم در ليتر)) انجام شد. پس از استخراج RNAو ساخت cDNA بررسي بيان ژن‌هاي آنزيم‌هاي آنتي‎اكسيدانت با استفاده از qRT-PCR ، فعاليت آنزيم‌هاي آنتي‎اكسيدانت و برخي ويژگي‎هاي جوانه‌زني سنجيده شد. نتايج نشان داد كه بيش‌ترين سرعت جوانه‌زني از تيمار پرايمينگ با جيبرلين و بدون فرسودگي و بيش‌ترين فعاليت آنزيم كاتالاز (21.87 ميلي‌گرم/گرم در دقيقه)، پراكسيداز (66.47 ميلي‌گرم/گرم در دقيقه) و سوپراكسيدديسموتاز (152.52 ميلي‌گرم/گرم در دقيقه) در پيش تيمار جيبرلين و 77% فرسودگي و كم‌ترين فعاليت اين آنزيم‌ها مربوط به تيمار بدون پرايمينگ و بدون فرسودگي (به ترتيب 14.32،45.02 و 108.9 ميلي‌گرم/گرم در دقيقه) بود. همچنين آناليز داده‌هاي qRT-PCR حاكي از آن بود كه بيان ژن آنزيم پراكسيداز در پيش تيمار جيبرلين و سطح بدون فرسودگي، بيشتر از بيان ساير آنزيم‌ها بود. دركل، استفاده از پيش تيمار جيبرلين موجب تقويت فيزيولوژيكي بذرهاي ضعيف برنج شد و از اين تيمار ميتوان جهت افزايش بنيه بذرهاي ضعيف استفاده كرد.