بازخواني متدولوژي‌شناسي «دين‌شناسي» شريعتي

در اين مقاله رويكرد «روش‎شناسي شريعتي» در حوزۀ مطالعات دين‌پژوهي از زاويۀ علوم انساني نقد و بررسي شده است. نگارنده در اين مقاله تلاش نموده اين پرسش را مطرح و دنبال كند كه نگاه متدولوژيك شريعتي به مقولۀ دين‌پژوهي بر چه اساس و مبنايي مي‌باشد. سپس براي راستي‎آزمايي رويكرد شريعتي در مطالعه جامعه‎شناختي اديان تلاش كرده است با خوانش انتقادي، متدولوژي شريعتي را كنكاش و واكاوي كند.البته تلاش نگارنده اين بوده است كه بحث «روش‎شناسي» شريعتي در «بستر علوم انساني» را با اتكاء بر آثار شريعتي مورد بازبيني انتقادي قرار دهد و مقصود اين است كه اغلب آثار نسبت به متن شريعتي بي‌التفات بوده‎اند و منتقدان او حتي بر اين باورند كه شريعتي بحثي در باب روش‎شناسي علوم انساني به‌ صورت اعم، و دين‎شناسي، به صورت اخص، ندارد. امّا با خوانش انتقادي متن مي‎توان به نتايج بنيادين متفاوت‎تري دست يافت و تلاش نگارنده آن است كه اين ساحت از انديشه شريعتي را مورد مداقه قرار دهد