بررسي تغييرات در بيان ژن‌هاي lncRNA LIMT و SETD1B در بافت‌هاي توموري كلوركتال در مقايسه با بافت‌هاي سالم

زمينه و هدف: تغييرات بيان ژن SET1B مي تواند به‌صورت مستقيم بر بروز و پيشرفت سرطان تأثيرگذار باشد. ژن كدكننده lncRNA LIMT به‌صورت آنتي سنس و در جهت مخالف SET1B رونوشت‌برداري مي شود. هدف از اين پژوهش بررسي بيان lncRNA LIMT و SETD1B در بافت‌هاي توموري در مقايسه با بافت‌هاي سالم مجاور در بيماران سرطان كلوركتال و ارتباط اين دو ژن با ويژگي‌هاي كلينيكي بافت‌هاي توموري مي‌باشد.مواد و روش‌ها: پس از جمع‌آوري 40 بافت توموري و نرمال مجاور، استخراج Total RNA و سنتز cDNA صورت گرفت و سپس سطح بيان ژن هاي موردنظر در بافت‌هاي توموري و نرمال مقايسه شد. در نهايت نتايج به‌دست‌آمده به‌وسيله نرم افزار Prism تحليل آماري شد.يافته‌ها: سطح بيان SETD1B  به‌طور معني‌داري در نمونه‌هاي توموري به ميزان 1/8 برابر افزايش نشان داد (0/01103=p) در حالي‌كه سطح بيان LIMT  lncRNA در بافت توموري در مقايسه با بافت نرمال، تغيير چشم گيري نداشت (0/5391=p). به علاوه سطح بيان SET1B  و LIMT lncRNA در دو گروه سني بالاي 60 سال و پايين‌تر از 60 سال در بافت‌هاي توموري تغير معني‌داري نداشت. همچنين تحليل ROC نشان داد كه SETD1B با مساحت زير سطح نمودار AUC0/9336 و 0/9902-CI0/8771 مي‌تواند جمعيت بيمار را از سالم جدا كند و مي‌تواند به تشخيص بيماري سرطان كلوركتال كمك كند.نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج حاصل از اين مطالعه مي توان گفت SETD1B در بافت توموري افزايش مي‌يابد و مي‌تواند به‌عنوان يك بيوماركر براي سرطان كلوركتال مورد استفاده قرار گيرد.