اثربخشي درمان شناختي-رفتاري با و بدون نوروفيدبك، و نوروفيدبك بر درمان و ارتقاي بهزيستي روان‏شناختي زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگير

مقدمه: هدف پژوهش حاضر،  اثربخشي درمان شناختي-رفتاري با و بدون نوروفيدبك، و نوروفيدبك بر درمان و ارتقاي بهزيستي روان‏شناختي زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگير بود.روش: براي انجام اين پژوهش80 نفر از مراجعين به 4 مركز مشاوره حومه تهران اختلال اضطراب فراگير داشتند (در سه گروه درمان و يك گروه كنترل) در دو مرحله پيش و پس آزمون از طريق آزمون اضطراب حالت-صفت اسپيلبرگر و بهزيستي روان‏شناختي ريف مورد سنجش قرارگرفتند. دوگروه طبق برنامه درماني30 جلسه آموزش نوروفيدبك و دوگروه 15جلسه درمان شناختي-رفتاري دريافت كرد و گروه كنترل مداخله دريافت نكرد. براي تحليل داده‎‏ها از روش توصيفي و تحليل واريانس چندمتغيره توسط نرم افزار SPSSاستفاده شد.يافته‏ ها: يافته ها نشان داد هر درمان به تنهايي باعث كاهش اضطراب وافزايش ارتقاي بهزيستي روان‏شناختي در گروه هاي درمان در پس آزمون نسبت به پيش آزمون گرديد اما اين تغيير درگروه كنترل مشاهده نشد و وقتي اين دو درمان كنار هم به كار رفت اثر درماني بيشتر شد. بحث و نتيجه‌گيري: باتوجه به يافته ها نتيجه گرفته شد كه درمان شناختي-رفتاري و نوروفيدبك هر يك به تنهايي در درمان وارتقاي بهزيستي روان‏شناختي زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگير موثر است و تركيب اين دو  روش اثر درماني بيشتري دارد.