پيش‌بيني آسايش روان‌شناختي دانش‌آموزان بر اساس هوش اخلاقي با واسطه‌گري اميد به تحصيل

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطۀ هوش اخلاقي و آسايش روان‏شناختي با واسطه‏گري اميد به تحصيل در دانش‏آموزان انجام شد. روش پژوهش هم‌بستگي و جامعۀ آماري شامل تمامي دانش‏آموزان متوسطۀ دوم شهر شيراز در سال تحصيلي 1397­1398 بود. نمونۀ پژوهش 400 دانش‏آموز (215 دختر 185 پسر) بود كه به روش نمونه‏گيري خوشه‏اي چندمرحله‏اي تصادفي انتخاب و به پرسش‌نامۀ هوش اخلاقي، اميد به تحصيل و آسايش روان‏شناختي پاسخ دادند. اطلاعات به‌دست آمده در قالب مدل‏يابي معادلات ساختاري تحليل شد. نتايج نشان داد كه هوش اخلاقي بر آسايش روان‏شناختي و اميد به تحصيل اثر مستقيم و معني‌داري داشته است. در اين ميان اثر مستقيم اميد به تحصيل بر آسايش روان‏شناختي نيز معني‏دار بوده است و اثر غير مستقيم هوش اخلاقي بر آسايش روان‏شناختي از مسير اميد به تحصيل نيز معني‏دار بوده است، كه نشان‌دهندۀ نقش واسطه‏گري اميد به تحصيل در رابطۀ بين هوش اخلاقي و آسايش روان‏شناختي است. بنابراين، هوش اخلاقي با واسطه‌گري اميد به تحصيل نقش مهمي در آسايش روان‏شناختي دانش‏آموزان دارد.