تأثير الگوي تدريس تعاملي آموزش الكترونيك بر خودكارآمدي تحصيلي و مهارت اجتماعي دانش‌آموزان دختر ابتدايي

اين پژوهش با هدف تعيين تأثير الگوي تدريس تعاملي آموزش الكترونيك بر خودكارآمدي تحصيلي و مهارت اجتماعي دانش‌آموزان دختر ابتدايي صورت گرفته است. روش تحقيق نيمه‌آزمايشي است. در تحقيق حاضر به‌علت گستردگي جامعۀ آماري نمونه‌گيري به روش تصادفي­ مرحله‌اي انجام شد و30 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شده و پرسش‌نامۀ مهارت اجتماعي و پرسش‌نامه خودكارآمدي تحصيلي بر روي آن‌ها انجام شده است. سپس به‌طور تصادفي ساده اين تعداد در دو گروه 15 نفري يكي گروه آزمايش و ديگري گروه كنترل جايگزين شدند. گروه آزمايش در يك ماه و طي 4 جلسۀ 45 دقيقه‌اي مفيد در كلاس به شيوۀ تدريس تعاملي آموزش الكترونيك آموزش ديدند، درحالي كه گروه كنترل در طي اين مدت برنامۀ روزانۀ معمول خود را دنبال مي‌كردند و هيچ‌گونه مداخلۀ آموزشي دريافت نكردند. پس از اجراي برنامۀ آموزشي، مجدداً پرسش‌نامه بر روي هر دو گروه اجرا شد. تحليل داده‌ها با استفاده از تحليل كواريانس نشان داد كه شركت در كلاس‌هاي مبتني‌بر الگوي تدريس تعاملي آموزش الكترونيك بر خودكارآمدي تحصيلي دانش‌آموزان دختر دورۀ ابتدايي به‌طور معناداري مؤثر بوده است. اين نتايج نشان مي‌دهد كه الگوي تدريس تعاملي آموزش الكترونيك بر مهارت اجتماعي در ابعاد همكاري، ابراز وجود، خويشتن‌داري و همدلي، تأثير مثبت و معنادار داشته است.