تحليل و ارزيابي زيست پذيري در بافت‌هاي فرسوده شهري (مورد پژوهش: شاهين‌دژ)

زيست پذيري يكي از رويكردهاي جديد در راستاي كاهش مشكلات زيست‌محيطي، اقتصادي، اجتماعي شهرها بر مبناي ظرفيت‌ها و نيازهاي آن است. ازآنجا بافت‌هاي فرسوده با مشكلات اقتصادي، كالبدي، زيست‌محيطي و ... مواجه‌اند، توجه به رويكرد زيست پذيري و استانداردهاي آن در كاهش مشكلات فوق و ارتقاي كيفيت زندگي و كارآمدي مديريت شهري مؤثر است. پژوهش حاضر باهدف، تحليل شاخص‌هاي زيست پذيري در بافت فرسوده شهر شاهين‌دژ تدوين ‌شده است. اين مقاله از نوع روش توصيفي تحليلي و ازلحاظ هدف كاربردي است. اين پرسشنامه بين 25 نفر به‌صورت تصادفي ساده بين متخصصان و مديران شهري در دسترس، توزيع گرديد و پنج عامل از عوامل مؤثر بر زيست پذيري شهر شاهين‌دژ (اجتماعي، اقتصادي، زيست‌محيطي، كالبدي و مديريتي) مورد بررسي قرار گرفتند. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از روش اي‌اچ‌پي‌فازي استفاده ‌شده است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه در بخش اجتماعي، شاخص ميزان مشاركت (0.229)؛ در بخش اقتصادي، ميزان درآمد و هزينه خانوار (0.211)، در بخش مديريتي، ايجاد تسهيلات مالي براي ساكنان بافت (0.185)؛ در بخش كالبدي، ميزان فشردگي و ريزدانگي ساختمان‌ها در بافت (0.138) و در بخش زيست‌محيطي شاخص كميت و توزيع پراكنش فضاي سبز در سطح بافت‌هاي فرسوده (0.230) از اهميت بيشتري قرار دارند و نشان‌دهنده ميزان اهميت هر يك از آن‌ها در زيست پذيري بافت‌هاي فرسوده است. در پايان نقاط قوت، ضعف، فرصت‌ها و تهديدها پيش روي زيست پذيري شهر شاهين‌دژ مورد مطالعه قرار گرفتند.