اثر دوازده هفته تمرينات تناوبي هوازي بر عوارض كبدي و ريسك فاكتورهاي قلبي-عروقي در مردان مبتلا به ديابت نوع 2

زمينه و هدف: ارتباط پيچيده و چند علتي كه تاحدودي ناشناخته مي‌باشد بين عوارض كبدي و عوارض قلبي عروقي ناشي از ديابت نوع 2 وجود دارد. هدف از انجام تحقيق حاضر تعيين اثر تمرينات تناوبي هوازي بر عوارض كبدي و ريسك فاكتورهاي قلبي عروقي در مردان مبتلا به ديابت نوع 2 بود. روش كار: در تحقيق نيمه تجربي حاضر 20 مرد مبتلا به ديابت نوع 2 به روش نمونه‌گيري تصادفي انتخاب شدند و به صورت تصادفي به دو گروه تجربي و كنترل تقسيم شدند. تمرينات ورزشي به مدت دوازده هفته، سه جلسه تمرين در هفته و هر جلسه تمرين به مدت9060 دقيقه تمرين تناوبي هوازي تناوبي اجرا شد. براي تجزيه و تحليل آماري از آزمون هاي تي وابسته و تي مستقل استفاده شد (0.05 ≥P). يافته‌ها: نتايج نشان داد كه پس از مداخله تمرين، كاهش معني‌داري در HbA1c (P 0.001)، تري گليسريد (0.038 = P)، ليپوپروتئين كم چگال (0.008 =P)، آلانين آمينوترانسفراز (0.001 P)، آسپارتات آمينوتراسنفراز (0.001 P)، فشار خون سيستول (0.06 =P) و درصد چربي بدن (0.003 = P) و افزايش معني‌داري در ليپوپروتئين پر چگال (0.002 =P) و حداكثر اكسيژن مصرفي (0.001 P) نسبت به گروه كنترل مشاهده شد ولي تغييرات كلسترول تام (0.159 = P)، فشار خون دياستول (0.211 =P) و وزن بدن (0.061 =P) بين دو گروه تمرين و كنترل معني‌دار نبود. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج تحقيق حاضر مي‌توان گفت كه دوازده هفته تمرينات تناوبي هوازي با بهبود تركيب بدني، بهبود اختلالات ليپيدي، كبدي و كنترل گليسمي و همچنين بهبود عملكرد عروقي و قلبي تنفسي نقش مثبتي در افزايش سلامت بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 دارد.