تأثير افزودني‎هاي معدني بر نفوذپذيري، تخلخل و مقاومت الكتريكي بتن

ارزيابي دوام بتن معمولاً با اندازه‎ گيري نفوذپذيري، تخلخل و مقاومت الكتريكي آن انجام مي‎ شود. از طرفي، يكي از راه‌هاي افزايش دوام، به كارگيري مواد افزودني در طرح مخلوط بتن است. از اين رو، در اين مقاله، به بررسي تأثير افزودني‎ هاي پوزولاني (دوده سيليسي، خاكستر بادي و زئوليت) و پودر سنگ آهك بر نفوذپذيري، تخلخل و مقاومت الكتريكي نمونه‎ هاي مكعبي بتني 28 و 120 روزه با ابعاد 15 سانتي‎ متر پرداخته شده است. براي ساخت بتن‎ ها، اين افزودني‎ ها جايگزين 5، 10، 15 و 20 درصد وزن سيمان شدند. در اين مقاله، براي اندازه‎ گيري نفوذپذيري بتن از روش ابداعي محفظه استوانه‎ اي استفاده شد. نتايج به دست آمده از آزمايش‎ ها نشان دادند كه جز نمونه بتني 28 روزه كه 20 درصد وزن سيمانش با پودر سنگ آهك جايگزين شده بود، ساير نمونه‎ هاي بتني از نفوذپذيري و تخلخل كمتر و مقاومت الكتريكي بيشتري نسبت به نمونه بتني بدون افزودني برخوردار بودند. به علاوه، تخلخل حجمي در مقايسه با تخلخل سطحي محاسبه شده از تصاوير ميكروسكوب الكتروني روبشي، معيار دقيق‎تري براي ارزيابي ريزساختار بتن‎ ها است. نتايج آزمايش XRD نيز بيانگر آن بودند كه مواد پوزولاني با مصرف هيدروكسيد كلسيم، هيدرات‎ سيليكات كلسيم بيشتري توليد مي‎ كنند كه نتيجه آن كاهش نفوذپذيري و تخلخل و افزايش مقاومت الكتريكي نسبت به نمونه بتني بدون افزودني است. همچنين، كاهش جزئي در شدت قله‎ هاي هيدروكسيد كلسيم و هيدرات سيليكات كلسيم براي بتن حاوي پودر سنگ آهك مشاهده شد. اين رفتار نشان ‎داد كه پودر سنگ آهك عمدتاً با خاصيت پركنندگي ذراتش سبب كاهش نفوذپذيري و تخلخل و افزايش مقاومت الكتريكي بتن مي‎ شود.